به گزارش فولادنامه، تداوم استفاده از کارت‌های بازرگانی یکبارمصرف و ورود صادرکنندگان فاقد سابقه کافی، به یکی از چالش‌های مطرح در بازار صادرات فولاد تبدیل شده است؛ موضوعی که به گفته فعالان این حوزه می‌تواند با ایجاد رقابت قیمتی نامتعارف، بر جایگاه محصولات ایرانی در بازارهای خارجی اثر بگذارد.
حمیدرضا رستگار، رئیس اتحادیه آهن و فولاد تهران، با تأکید بر ضرورت ساماندهی این وضعیت، شرایط تحریمی و محدودیت‌های بانکی را از عوامل پیچیده‌تر شدن تجارت خارجی ایران دانست و بر لزوم استفاده از ظرفیت صادرکنندگان متخصص در کنار تولیدکنندگان تأکید کرد.
رستگار درباره تداوم فعالیت کارت‌های بازرگانی یکبارمصرف اظهار کرد که ساماندهی این کارت‌ها باید با سرعت بیشتری دنبال شود، اما سیاست‌گذاری در این زمینه نیازمند توجه به شرایط ویژه اقتصادی و تحریمی کشور است. به گفته وی، محدودیت‌های موجود نباید ضرورت اصلاح سازوکارهای نظارتی و اعتبارسنجی صادرکنندگان را کمرنگ کند.
وی همچنین درباره فعالیت صادرکنندگانی که سابقه محدودی در بازارهای خارجی دارند، گفت: صنعت فولاد در سال‌های گذشته با محدودیت‌های ناشی از تحریم مواجه بوده و هم‌زمان کشور به حفظ بازارهای صادراتی و تأمین نیازهای داخلی نیاز دارد. در چنین شرایطی، محدودیت‌های بانکی و دشواری نقل‌وانتقال منابع مالی، بخشی از مبادلات تجاری را به سمت روش‌هایی مانند صادرات کالا در مقابل واردات کالا سوق داده است.
رئیس اتحادیه آهن و فولاد تهران با اشاره به پیامدهای احتمالی قیمت‌شکنی در بازارهای صادراتی، اظهار کرد که تولیدکنندگان برای حفظ فعالیت خود با هزینه‌های مختلفی از جمله انرژی، مواد اولیه، حمل‌ونقل و تأمین مالی مواجه هستند و تضعیف بازارهای صادراتی می‌تواند فشار بیشتری بر این بخش وارد کند.
به گفته رستگار، ساماندهی صادرات فولاد نباید به حذف یک بخش از زنجیره منجر شود. وی صادرات را فعالیتی تخصصی دانست و گفت افرادی که از توانمندی و سابقه لازم برخوردارند باید در این حوزه فعال باشند تا تولیدکنندگان بتوانند تمرکز بیشتری بر تولید، کیفیت و استمرار فعالیت خود داشته باشند.
وی در ادامه بر ضرورت هماهنگی میان تولیدکننده، تأمین‌کننده، توزیع‌کننده و صادرکننده تأکید کرد و افزود که این بخش‌ها منافع مشترکی دارند و باید در قالب یک زنجیره مکمل فعالیت کنند.
رستگار همچنین تأمین نیاز بازار داخلی را اولویت دانست و گفت ظرفیت‌های صادراتی باید به گونه‌ای مدیریت شود که صادرات محصولات فولادی موجب ایجاد کمبود برای صنایع داخلی نشود. از نگاه وی، ایجاد تعادل میان تأمین بازار داخل و حفظ بازارهای صادراتی می‌تواند به ثبات بیشتر زنجیره فولاد کمک کند.


منبع: ایراسین