به گزارش فولادنامه، بازار جهانی محصولات طویل فولادی در شرایطی وارد فصل جدیدی از نوسان شده که افزایش هزینه‌های تولید و اختلالات سمت عرضه، مسیر قیمت‌ها را صعودی کرده، اما تقاضای واقعی در بسیاری از بازارهای بزرگ همچنان توان همراهی با این رشد را ندارد. تازه‌ترین ارزیابی انجمن بین‌المللی تولیدکنندگان و صادرکنندگان میلگرد و محصولات طویل فولادی (IREPAS) نشان می‌دهد توازن عرضه و تقاضا در تجارت بین‌المللی از ماه ژوئن اندکی ضعیف‌تر شده، هرچند تولیدکنندگان نیز به تدریج در حال کاهش یا تنظیم عرضه خود هستند.

داده‌های تولید جهانی این تغییر وضعیت را تأیید می‌کند. رشد سالانه تولید فولاد خام جهان که در ژوئن به ۱.۷ درصد رسیده بود، در ژوئیه به کاهش ۰.۳ درصدی تبدیل شد. تولید چین نیز در همین ماه ۳.۶ درصد پایین آمد. با این حال، مجموع تولید جهان در هفت ماه نخست سال تنها ۰.۶ درصد کاهش داشته و از نگاه IREPAS، این میزان هنوز برای ایجاد یک بازتنظیم معنادار در بازار عرضه و تقاضا کافی نیست.

افزایش هزینه‌ها جای خالی تقاضا را پر می‌کند
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شرایط فعلی، هم‌زمانی ضعف تقاضا با افزایش هزینه‌های تولید است. قیمت گاز طبیعی، برق و زغال‌سنگ در بازارهای مختلف افزایش یافته و همین مسئله هزینه تولید فولاد را بالا برده است. از سوی دیگر، اختلال در مسیرهای تجاری و افزایش هزینه‌های لجستیکی، فشار بیشتری بر تولیدکنندگان و خریداران وارد کرده است.
تنش‌های ژئوپلیتیکی در دریای سیاه و تنگه هرمز نیز بر تجارت و حمل‌ونقل بین‌المللی اثر گذاشته و جریان جابه‌جایی فولاد و مواد اولیه را دشوارتر کرده است. در نتیجه، بازار با وضعیتی مواجه شده که در آن قیمت‌ها می‌توانند تحت تأثیر افزایش هزینه و محدودیت عرضه رشد کنند، بدون آنکه پشت این افزایش، رونق واقعی مصرف قرار داشته باشد.

چین؛ فشار صادراتی بر بازارهای باز
چین همچنان یکی از مهم‌ترین متغیرهای بازار جهانی محصولات طویل است. رکود بخش املاک این کشور ادامه دارد و سرمایه‌گذاری در این بخش طی هفت ماه نخست سال ۱۹.۲ درصد کاهش یافته است. در چنین شرایطی، فولادسازان چینی برای جبران ضعف بازار داخلی، حضور صادراتی خود را افزایش داده‌اند.
صادرات فولاد چین در ژوئیه از ۱۰ میلیون تن عبور کرد و صادرات محصولات طویل و میلگرد نیز افزایش داشت؛ صادرات میلگرد در این ماه ۲۰.۹ درصد بیشتر شد و در مجموع هفت ماه نخست سال نیز رشد ۱۲.۳ درصدی ثبت کرد.
هم‌زمان، تشدید محدودیت‌های وارداتی در اتحادیه اروپا و بریتانیا از ابتدای ژوئیه، به متعادل‌تر شدن بازارهای داخلی این مناطق کمک کرده است؛ اما بخشی از فشار مازاد عرضه را به بازارهای بازتر منتقل می‌کند. بنابراین، محدودیت تجاری الزاماً مازاد فولاد را از بازار جهانی حذف نمی‌کند و می‌تواند تنها مقصد آن را تغییر دهد.

اروپا؛ افزایش قیمت بدون بهبود مصرف
بازار فولاد اروپا نمونه روشنی از فاصله میان قیمت و تقاضاست. مصرف فولاد همچنان تحت تأثیر کاهش فعالیت ساخت‌وساز و رکود فصلی قرار دارد و نشانه‌ای از جهش ناگهانی تقاضا مشاهده نمی‌شود.
با این حال، رشد هزینه انرژی و افزایش هزینه حمل‌ونقل رودخانه‌ای در پی پایین آمدن سطح آب مسیرهای اصلی، تولیدکنندگان اروپایی را به سمت افزایش قیمت سوق داده است. بنابراین، صعود قیمت فولاد در اروپا بیشتر از آنکه حاصل رشد مصرف باشد، از افزایش هزینه مواد اولیه، انرژی و لجستیک ناشی می‌شود.

آمریکا از سایر بازارها جدا می‌شود
در مقابل، بازار آمریکا عملکرد متفاوتی دارد. تحویل فولاد داخلی این کشور در نیمه نخست سال ۵.۳ درصد افزایش یافته و پیش‌بینی IREPAS از رشد ۱.۷ درصدی تقاضای فولاد در کل سال حکایت دارد.
سرمایه‌گذاری‌های زیرساختی و توسعه زیرساخت‌های فناوری، به‌ویژه در حوزه هوش مصنوعی، از عوامل حمایت‌کننده مصرف فولاد در آمریکا هستند. در همین حال، واردات فولاد آمریکا نیز از ابتدای سال ۲۲ درصد کاهش یافته است. البته نرخ‌های بالای بهره همچنان مانعی برای رونق ساخت‌وساز مسکن محسوب می‌شود.

قیمت‌ها احتمالاً بالا می‌مانند، اما نه به دلیل رونق تقاضا
برآورد IREPAS برای سه‌ماهه پیش‌رو نشان می‌دهد فشار صعودی بر قیمت محصولات طویل فولادی همچنان ادامه خواهد داشت، اما موتور این افزایش بیشتر در سمت عرضه قرار دارد تا سمت تقاضا.
کاهش احتمالی فشار عرضه چین، افزایش هزینه انرژی و تولید، اختلالات تجاری در مسیرهای بین‌المللی و تشدید محدودیت‌های تجاری آمریکا، اروپا و بریتانیا از مهم‌ترین عواملی هستند که می‌توانند از قیمت‌ها حمایت کنند. کاهش جزئی تولید جهانی در ژوئیه نیز نشان می‌دهد فولادسازان در حال واکنش به شرایط بازار هستند.

در بازار قراضه نیز ضعف تقاضا ادامه دارد و فولادسازان برای حفظ حاشیه سود، خرید مواد اولیه را با احتیاط بیشتری انجام می‌دهند. این وضعیت نشان می‌دهد بازار جهانی هنوز در مرحله اصلاح قرار دارد و افزایش قیمت‌ها الزاماً به معنای خروج از رکود مصرف نیست.

۲۰۲۷؛ افق احتمالی بازگشت تقاضا
برآورد IREPAS حاکی از آن است که انتظار نمی‌رود بهبود محسوس و فراگیر تقاضای جهانی فولاد پیش از سال ۲۰۲۷ اتفاق بیفتد. در شرایط فعلی، هند، جنوب شرق آسیا، آفریقا و برخی بخش‌های ساخت‌وساز آمریکا از جمله بازارهایی هستند که چشم‌انداز مناسب‌تری برای فروش محصولات فولادی دارند.
در همین چارچوب، بازار اوکراین نیز در سال ۲۰۲۵ افزایش قابل‌توجه واردات محصولات طویل را تجربه کرده است؛ به‌طوری که واردات این محصولات با رشد ۵۸.۶ درصدی نسبت به سال قبل به ۲۷۲ هزار و ۶۱۰ تن رسید. این رقم نشان می‌دهد حتی در شرایط رکودی بازار جهانی، برخی بازارهای منطقه‌ای می‌توانند به مقصد مهمی برای جریان‌های جدید فولاد تبدیل شوند.
در مجموع، بازار جهانی محصولات طویل در کوتاه‌مدت بیش از آنکه از رونق مصرف اثر بگیرد، تحت تأثیر هزینه تولید، انرژی، حمل‌ونقل، سیاست‌های تجاری و تحولات ژئوپلیتیکی حرکت خواهد کرد. به همین دلیل، سناریوی محتمل برای ماه‌های آینده، قیمت‌های نسبتاً مقاوم در برابر کاهش در کنار تقاضای کم‌رمق است؛ وضعیتی که می‌تواند نوسان بازار را تا زمان روشن‌تر شدن چشم‌انداز تقاضای ۲۰۲۷ ادامه دهد.


منبع: ایراسین