بازارهای جهانی فولاد در وضعیتی متناقض به سر می‌برند: چین میان امید و واقعیت نوسان دارد، سنگ‌آهن به ریسک‌های عرضه بی‌توجه است و بازار آمریکا با نظمِ عرضه، ثبات خود را حفظ کرده است.
رونقی که یک روز هم دوام نیاورد

بازار میلگرد چین امروز ثابت کرد که یک خبر خوب، هرچند قوی، هنوز کافی نیست تا یک روند نزولی هشت‌ماهه را معکوس کند. تنها یک روز پس از آن‌که قراردادهای آتی میلگرد با محرک بهبود معاملات مسکن از مرز ۳۰۸۰ یوان عبور کردند، امروز سیزدهم ژوئیه هم قیمت‌های نقدی و هم آتی این کالا دوباره زمین‌گیر شدند و معاملات نقدی به کف چندماهه خود بازگشت. این‌بار، عامل اصلی نه دلایل بنیادین تقاضا، بلکه اختلال طوفان‌های استوایی در چند منطقه و رکود فصلی معاملات تابستانی بود؛ یادآوری ساده‌ای که رفتار بازار فولاد چین این روزها بیش از آن‌که تابع یک روند پایدار باشد، تابع نوسانات کوتاه‌مدت و شکننده است.

این رفتار دوگانه دقیقاً همان چیزی است که این هفته را از هفته‌های قبل متمایز می‌کند: بازار میان یک امید تازه (بازگشت تقاضای مسکن) و یک واقعیت قدیمی (ضعف ساختاری تقاضا) نوسان می‌کند، بدون آن‌که هیچ‌کدام بتواند برای بیش از چند روز میدان را در اختیار بگیرد.

سنگ‌آهن: نگران عرضه، اما بی‌تفاوت به قیمت

در سمت مواد اولیه، رفتار بازار حتی متناقض‌تر به‌نظر می‌رسد. سنگ‌آهن امروز به ۹۸.۳۱ دلار به ازای هر تن رسید؛ افتی ۰.۴۲ درصدی نسبت به روز قبل و ۳.۵۶ درصدی نسبت به یک ماه پیش. این افت در حالی رخ داد که ریسک‌های عرضه در حال افزایش‌اند: نزدیک به ۲۵۰ کارگر بی‌اچ‌پی قرار است هفته آینده در بندر پورت هدلند استرالیا، بزرگ‌ترین اسکله صادرات سنگ‌آهن جهان، دست از کار بکشند؛ اعتصابی که می‌تواند تا صد میلیون دلار در روز به این غول معدنی خسارت بزند. هم‌زمان، گروه دولتی چاینا مینرال ریسورسز نیز محدودیت‌های تازه‌ای علیه فورتسکیو استرالیایی اعمال کرده است. با این‌حال، بازار فعلاً بیشتر به ضعف تقاضای فصلی واکنش نشان می‌دهد تا به این ریسک‌های عرضه؛ رفتاری که نشان می‌دهد در نبود قطعیت درباره زمان‌بندی دقیق اعتصاب، معامله‌گران هنوز حاضر نیستند روی این ریسک قیمت‌گذاری تهاجمی انجام دهند.

آمریکا: بازاری که به‌جای نوسان، ثبات را انتخاب کرده

در آن‌سوی اقیانوس، رفتار بازار فولاد آمریکا کاملاً متفاوت است. قیمت پایه هفتگی نوکور برای ورق گرم در ۱۱۳۰ دلار به ازای هر تن کوتاه ثابت مانده و نرخ بهره‌وری از ظرفیت کارخانه‌های آمریکایی، طبق آمار انجمن آهن و فولاد این کشور، در هفته منتهی به بیست‌وهفتم ژوئن به ۷۹.۸ درصد رسیده؛ دقیقاً برابر با همین رقم در سال قبل، اما این‌بار با حجم تولید بالاتر. موجودی پایین انبارهای مراکز خدماتی و واردات محدود، به کارخانه‌ها اجازه داده‌اند نظم قیمتی خود را حفظ کنند؛ ورق گرم در محدوده هزار و صد دلار و ورق ضخیم نزدیک به هزار و دویست دلار به ازای هر تن معامله می‌شود، و برنامه‌های تخصیص برای ورق ضخیم تا فصل چهارم امسال تمدید شده‌اند.

جمع‌بندی شب

اگر بخواهیم رفتار امروز بازار جهانی فولاد را در یک تصویر خلاصه کنیم: چین در حال نوسان میان امید و واقعیت است، سنگ‌آهن به‌رغم ریسک عرضه هنوز مسیر نزولی خود را حفظ کرده، و آمریکا در سکوت و نظم قیمتی خودش به مسیر خود ادامه می‌دهد. سه بازار، سه رفتار متفاوت، و هیچ‌کدام هنوز آماده هم‌سو شدن با یکدیگر نیستند.



مطالب مرتبط



نظر تایید شده:0

نظر تایید نشده:0

نظر در صف:0

نظرات کاربران

آخرین عناوین