به گزارش فولادنامه؛ ساعت از نیمهشب گذشته و خط تولید همچنان روشن است. در این شیفت شب، نگاهی به مهمترین خبرهایی میاندازیم که این هفته از دل کارخانهها، اتحادیهها و میزهای مذاکره بیرون آمد. از بروکسل تا پیتسبورگ، از استانبول تا ویتنام؛ فولاد این هفته هم آرام نگرفت.
بروکسل، شمارش معکوس برای قانون تازه
شاید مهمترین خبر هفته از دل اتحادیه اروپا بیرون آمد. پارلمان اروپا و شورای اتحادیه، تاریخهای اجرای چارچوب تازهای را برای مقابله با اثرات تجاری ظرفیت مازاد جهانی فولاد مشخص کردند. مقررات فعلی حفاظتی روز ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶ منقضی میشود و قانون جدید قرار است از ۱ ژوئیه جای آن را بگیرد. اما نکتهای که بیشتر از همه توجهها را جلب کرد، الزام تازهای به نام «ذوب و ریخت» بود؛ قانونی که از ۱ اکتبر ۲۰۲۶ اجرا خواهد شد و کمیسیون اروپا باید تا پایان اوت قواعد اجرایی دقیق آن را تصویب کند.
رقمها هم گفتنیاند. سهمیه تعرفهای سالانه در مجموع روی عدد ۱۸٫۳۴۵٫۹۲۲ تن تثبیت شده و واردات بیش از این سقف، با تعرفه ۵۰ درصدی روبهرو میشود؛ رقمی که نسبت به نرخ قبلی ۲۵ درصد، افزایش چشمگیری دارد. به گفته یک منبع نزدیک به پرونده، از آنجا که مذاکرات با چند کشور طرف موافقتنامه تجارت آزاد هنوز ادامه دارد، بعید است کمیسیون اروپا پیش از ۱ ژوئیه قانون اجرایی را نهایی کند. در پسزمینه این تصمیم، نگرانی از رشد ظرفیت مازاد جهانی فولاد قرار دارد که طبق برآورد اتحادیه، از ۶۰۲ میلیون تن در سال ۲۰۲۴ به ۷۲۱ میلیون تن تا سال ۲۰۲۷ خواهد رسید.
این خبر را باید در کنار گفتوگوهای استانبول گذاشت. در نشست «Market Talks» که با حضور رکورد بیش از ۷۵۰ نفر در هتل سوئیسوتل بسفر برگزار شد، فعالان صنعت فولاد ترکیه دقیقاً همین موضوع، یعنی مقررات تازه حفاظتی اروپا، را در کانون بحثهای خود قرار دادند.
ترازوی عرضه و تقاضای جهانی، هنوز سنگینتر به سمت رکود
اگر بخواهیم تصویر بزرگتر را ببینیم، آمارهای این هفته نشان از بازاری دارند که هنوز از رکود چندساله خارج نشده. آخرین رقم تولید فولاد خام جهانی برای ۷۰ کشور گزارشدهنده به ورلداستیل، در ماه مه ۲۰۲۶ به ۱۵۷٫۹ میلیون تن رسید که نسبت به مه سال گذشته ۰٫۳ درصد کاهش داشت. در طرف دیگر اقیانوس، بازار آمریکا روند نزولی مشابهی را تجربه کرد؛ تولید خام فولاد در هفته منتهی به ۱۳ ژوئن با کاهش ۱٫۲ درصدی نسبت به هفته قبل، به یک میلیون و ۸۵۴ هزار تن رسید.
این ارقام در ادامه همان هشدار سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) قرار میگیرند که اوایل ماه منتشر شد: تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۵ حدود ۲٫۶ درصد کاهش یافت و برای سال ۲۰۲۶ تنها رشدی معادل ۰٫۴ درصد پیشبینی میشود؛ رشدی که عمدتاً به دلیل افت ادامهدار بخش مسکن چین خنثی میشود. تحلیلگران ورلداستیل دینامیکس هم در گزارشهای خود به مسیر مشابهی اشاره کرده و معتقدند تقاضای جهانی بهجز چین و هند، با رشدی ملایم و نه چشمگیر همراه خواهد بود.
وقتی صنعت به خودش جایزه میدهد
در میان خبرهای اقتصادی سنگین، یک شب خاص هم در تقویم این هفته جا گرفت: مراسم جوایز صنعت فولاد ضدزنگ ۲۰۲۶. انجمن جهانی فولاد ضدزنگ (worldstainless) دستاوردهای آیندهنگرانه صنعت را جشن گرفت و رهبران سراسر جهان برای این مراسم گردهم آمدند. در میان برگزیدگان، شرکت آپرام برای برنامه رانندگی ایمن خود که شبکه لجستیکی با مسافت بیش از ۱٫۵ میلیون کیلومتر در ماه را پوشش میدهد، جایزه طلای ایمنی را از آن خود کرد. در بخش فناوری هم پوسکو بهخاطر سیستم پالایش خودکار «One Touch» که با پیشبینی کربن بلادرنگ کار میکند و نرخ موفقیت ۱۰۰ درصدی در تشخیص کربن ثبت کرده، جایزه طلای فناوری را دریافت کرد.
از پیتسبورگ تا دونگکوآت؛ نقشه سرمایهگذاریها
اگر این هفته را از دریچه اخبار شرکتی نگاه کنیم، تصویر پرتحرکی دیده میشود. در آمریکا، شرکت یواس استیل گزارش تاثیر اقتصادی سرمایهگذاری ۲٫۵ میلیارد دلاری خود -که نسبت به تعهد اولیه یک میلیارد دلاری افزایش یافته- در مون ولی ورکس را منتشر کرد و برآورد زده که این پروژه طی سه سال آینده حدود ۶٬۳۸۱ شغل ایجاد میکند. در همان حال، نوکور شروع به راهاندازی بخشهایی از کارخانه ورق جدید خود در ویرجینیای غربی کرد که قرار است تا پایان سال بهطور کامل آغاز به کار کند.
نگاهها به سوی همکاریهای احتمالی غولهای صنعت هم جلب شد. رئیس کلیولند-کلیفز اعلام کرد که مشارکت احتمالی این شرکت با پوسکو دیگر مسئله «اگر» نیست، بلکه مسئله زمان است؛ در همین حال پوسکو از تشکیل کنسرسیومی متشکل از ۱۰ شرکت از جمله هیوندای موتور برای توسعه ورقهای الکتریکی با هدف افزایش بهرهوری انرژی خودروهای برقی خبر داد.
در آسیای جنوب شرقی هم خبر مهمی از ویتنام رسید: شرکت بریتانیایی پریمتالز تکنولوژیز اعلام کرد خط تولید جدیدی را در کارخانه هوا فات در دونگکوآت با موفقیت راهاندازی کرده است. این پروژه که شامل دو ماشین ریختهگری اسلب، یک کارگاه نورد گرم و سیستمهای پیشرفته اتوماسیون است، ظرفیت تولید سالانه این شرکت را ۵٫۵ میلیون تن افزایش میدهد.
یادداشت پایانی شیفت
نگاهی به مجموع این هفته که بیندازیم، یک خط داستانی روشن دیده میشود: سیاستگذاران اروپایی در حال بستن دیوارهای حفاظتی محکمتری دور بازار خود هستند، آمارهای تولید و تقاضا هنوز روایت رکودی چندساله را تکرار میکنند، اما در دل همین رکود، شرکتهای بزرگ همچنان روی فناوری، ایمنی و ظرفیتسازی سرمایهگذاری میکنند. شیفت بعدی، احتمالاً با اولین واکنشهای بازار به مقررات تازه اروپا آغاز خواهد شد.
مطالب مرتبط


