به گزارش فولادنامه؛ افزایش هزینه انرژی در سال‌های اخیر به یکی از چالش‌های جدی صنعت فولاد تبدیل شده و اکنون رشد نرخ گاز، فشار بیشتری بر هزینه تولید وارد کرده است. بر اساس نرخ جدید ابلاغ‌شده، بهای گاز مصرفی فولاد از ۱۰ هزار و ۷۷۴ تومان در فروردین به ۱۵ هزار و ۹۴۲ تومان در مرداد رسیده که نشان‌دهنده رشد ۴۸ درصدی است. این نرخ نسبت به مرداد سال گذشته نیز ۱۷۶ درصد افزایش یافته است.
از آنجا که گاز یکی از نهاده‌های اصلی تولید در واحدهای احیای مستقیم است، افزایش قیمت آن مستقیماً هزینه تمام‌شده فولاد را بالا می‌برد و در شرایط فشار بر حاشیه سود، می‌تواند تولید و رقابت‌پذیری فولادسازان را تحت تأثیر قرار دهد. این فشار در صورت تداوم می‌تواند به صادرات نیز سرایت کند؛ چراکه افزایش هزینه تولید، توان رقابت قیمتی فولاد ایران در بازارهای جهانی را کاهش می‌دهد و همزمان هرگونه افت تولید یا تأخیر در تحویل، اعتبار صادرکنندگان را تحت تأثیر قرار خواهد داد. از این رو، افزایش نرخ گاز فقط یک هزینه جدید برای فولادسازان نیست، بلکه می‌تواند بر مسیر تولید و حضور آنها در بازارهای صادراتی نیز اثرگذار باشد.
بهادر احرامیان، عضو کمیسیون معدن اتاق بازرگانی ایران، با اشاره به روند افزایش هزینه گاز گفت: قیمت گاز طی چند سال اخیر حدود ۲۰ برابر شده، در حالی که قیمت فولاد با وجود تورم تنها سه تا چهار برابر افزایش یافته است. به گفته احرامیان ، گاز دیگر یک نهاده ارزان و مزیت انرژی برای تولیدکننده ایرانی محسوب نمی‌شود و از منظر هزینه‌ای، ایران در حال نزدیک شدن به جمع کشورهای دارای گاز گران است. در چنین شرایطی، انرژی که پیش‌تر یکی از عوامل جبران‌کننده مشکلاتی مانند تأمین مالی، فضای کسب‌وکار و تحریم‌ها بود، خود به یک چالش جدی برای تولید تبدیل شده است.
او افزود: آثار این تغییر رویکرد انرژی به‌تدریج در عملکرد تولیدکنندگان نمایان شده و افزایش هزینه‌ها می‌تواند به افت تولید منجر شود؛ روندی که در بلندمدت تبعات آن به مصرف‌کننده نیز منتقل خواهد شد.
عضو کمیسیون معدن اتاق بازرگانی ایران بیان داشت که طبق آمار شرکت‌های بورسی، میانگین حاشیه سود تولیدکنندگان محصولات تخت حدود شش درصد است؛ عددی که بسیار پایین است و حتی بازده سرمایه را تأمین نمی‌کند و آن را زیر نرخ تورم قرار می‌دهد. در بخش محصولات طویل، شرایط سخت‌تر و حاشیه سود پایین‌تر است. در مجموع، وضعیت تولیدکنندگان فولاد در شرایط فعلی چندان مطلوب نیست.
احرامیان اظهار داشت: تقریباً همه بخش‌های زنجیره فولاد از افزایش قیمت گاز تأثیر می‌پذیرند، اما واحدهای تولید آهن اسفنجی به دلیل مصرف بالاتر گاز، با فشار شدیدتری مواجه هستند. از سوی دیگر، در بخش صادرات نیز رشد هزینه انرژی می‌تواند رقابت‌پذیری فولاد ایران را بیش از پیش کاهش دهد و حضور تولیدکنندگان ایرانی در بازارهای جهانی را دشوارتر کند.


منبع: معدن ۲۴