به گزارش فولادنامه؛ اگر امروز فقط به شاخص جهانی سهام فولادسازان -اس‌ال‌ایکس- نگاه می‌کردید، فکر می‌کردید روز آرامی بوده: این شاخص فقط ۰.۶۶ درصد افت کرد و روی ۱۰۹.۳۴ دلار بسته شد. اما زیر همین سطح آرام، دیروز سه‌شنبه یازدهم آگوست، بازار سهام فولاد آمریکای‌لاتین یکی از بدترین جلسات معاملاتی نیمه دوم سالش را از سر گذراند؛ و درست همین فاصله میان شاخص کلی و رفتار واقعی بازارهای منطقه‌ای است که امشب ارزش مرور دارد.

سهام گرداو، بزرگ‌ترین فولادساز برزیل، در بورس نیویورک ۵.۴۴ درصد سقوط کرد و به ۴.۶۹ دلار رسید؛ سهام سی‌اس‌ان هم ۳.۷۱ درصد پایین آمد. اما در همان روز، سهام ترنیوم مکزیک تقریباً دست‌نخورده ماند، فقط ۰.۲ درصد افت کرد. این عدم‌تقارن تصادفی نیست: تحلیلگران بازار امروز آن را نتیجه یک ترکیب سه‌گانه توصیف کردند -سرازیرشدن واردات ارزان فولاد چین، لحن تازه و نامطمئن درباره تعرفه‌های آمریکا، و رکود همچنان ادامه‌دار ساخت‌وساز داخلی برزیل. ترنیوم مکزیک، به‌خاطر بازار داخلی متفاوت و وابستگی کمتر به همین سه عامل، تقریباً از این طوفان جان سالم به در برد.

در همین حال، در آن‌سوی دنیا، بازار داخلی چین هم روایت آشنای همیشگی‌اش را تکرار کرد: قیمت فولاد در بورس چین امروز ۰.۱۳ درصد دیگر افت کرد و به ۳۰۰۷ یوان در هر تن رسید، رقمی که نسبت به ماه گذشته ۱.۴۴ درصد و نسبت به سال قبل ۶.۵ درصد پایین‌تر است. تنها نکته نسبتاً مثبت این‌طرف ماجرا، اعتصاب کارگران در بندر پورت هدلند استرالیا -بزرگ‌ترین هاب صادراتی سنگ‌آهن جهان- بود که با ایجاد اختلال موقت در تأمین سنگ‌آهن، اندکی از فشار نزولی فلزات آهنی کاست؛ اما این حمایت به‌قدری موقتی و کوچک بود که نتوانست روند نزولی قیمت فولاد چین را معکوس کند.

و درست در همین بازه، اتحادیه اروپا هم یک آجر دیگر به دیوار حفاظتی‌اش اضافه کرد: تصمیم به اعمال عوارض ضدانباشت روی واردات ورق گرم از پنج کشور، گامی که یک‌بار دیگر نشان داد بازار باز جهانی برای فولاد کشورهای درحال‌توسعه دارد کوچک‌تر و کوچک‌تر می‌شود.

جمع‌بندی امشب کوتاه است: امروز بازار فولاد جهان یک روز آرام نبود، یک روز نامتقارن بود. کشورها و شرکت‌هایی که وابستگی بیشتری به واردات ارزان چین و تقاضای داخلی شکننده داشتند -مثل برزیل- سنگین‌ترین ضربه را خوردند؛ کسانی که این وابستگی را نداشتند -مثل مکزیک- تقریباً بی‌اثر ماندند. درسی که از همین نامتقارنی برای صنعت فولاد ایران می‌ماند این است: در بازار امروز فولاد، ریسک دیگر یکسان روی همه پخش نمی‌شود؛ هر بازار صادراتی، بسته به میزان وابستگی‌اش به عرضه مازاد چین و ثبات تقاضای داخلی‌اش، سهم متفاوتی از فشار جهانی می‌گیرد -و شناخت دقیق این وابستگی در هر مقصد صادراتی، امروز به‌اندازه خود قیمت فولاد اهمیت دارد.