به گزارش فولادنامه؛ در صنعتی که حاشیه سود آن به‌طور مزمن زیر فشار نوسانات قیمت جهانی کامودیتی‌ها، تورم نهاده‌های تولید و بحران انرژی قرار دارد، بقا و حفظ برتری رقابتی دیگر با افزایش شتاب‌زده ظرفیت تولید ممکن نیست؛ این هدف تنها از مسیر بازطراحی دقیق زنجیره ارزش محقق می‌شود. کارنامه سال ۱۴۰۴ فولاد مبارکه در اجرای ۱۱ پروژه بهبود، با مجموع اثر مالی ۱۳.۵ همت — شامل ۱۰.۱ همت افزایش درآمد و ۳.۴ میلیارد ریال کاهش هزینه — نمونه‌ای روشن از اجرای استراتژی رهبری هزینه برای مهار فرسایش سودآوری و تقویت سپر عملیاتی شرکت است.
اقتصاد چرخشی به مثابه موتور درآمدی
نگاهی به ترکیب ۱۰۰ هزار میلیارد ریال درآمد محقق‌شده نشان می‌دهد که نزدیک به ۷۰ درصد از این رقم (حدود ۷۰,۴۵۲ میلیارد ریال)، مستقیماً از محل «فروش ضایعات فلزی و غیرفلزی» به دست آمده است. این الگو دقیقاً منطبق بر استراتژی‌های عملیاتی رهبران فولاد جهان مانند پوسکو (POSCO) و نیوکور (Nucor) است؛ شرکت‌هایی که پسماند و سرباره را نه یک بار محیط‌زیستی و هزینه دفع، بلکه یک خط کسب‌وکار مستقل و مرکز سود می‌دانند. تجاری‌سازی ضایعات در کنار درآمد ۱,۶۱۵ میلیارد ریالی حاصل از کارمزد فروش اعتباری، نشان‌دهنده هوشمندی مالی در بهینه‌سازی سرمایه در گردش و استخراج ارزش از دارایی‌های غیرفعال است.

پیروزی فرآیندها در نبرد با تورم تامین
در بخش کاهش هزینه‌ها، تمرکز اصلی بر هسته سخت عملیات تولید بوده است. کاهش ۱۷,۲۰۴ میلیارد ریالی «هزینه تبدیل» به عنوان شاه‌بیت این کارنامه، در کنار صرفه‌جویی ۶,۲۴۸ میلیارد ریالی در مصرف برق کوره‌های قوس الکتریکی (EAF) و ۳,۲۳۵ میلیارد ریالی در هزینه‌های حمل‌ونقل، نشان‌دهنده ارتقای بهره‌وری عملیاتی است و این اتفاق در حالی رخ داده که در این سال رکورد تولید تختال در مجتمع فولاد مبارکه و گروه شکسته شده است.

این کارنامه مالی نشان می‌دهد که شرکت در بستن نشتی‌های سیستم، مدیریت اقتصاد چرخشی و مهار هزینه‌های تبدیل عملکردی تحسین‌برانگیز داشته است. اما برای تبدیل شدن به یک بازیگر تراز اول و مصون ماندن از سیکل‌های معیوب بازار کامودیتی، گام بعدی استراتژیک نباید صرفاً بر «کاهش هزینه‌ها» متمرکز بماند؛ بلکه باید منابع مالی آزادشده از این 13.5 همت، به سمت تحقیق و توسعه (R&D)، نوآوری باز، ارتقای متالورژیکی و افزایش وزن «محصولات ویژه و متمایز» در سبد فروش هدایت شود.


منبع: ایراسین