به گزارش فولادنامه؛ بازار آهن درحالی وارد روزهای جدید معاملاتی شده که افت نرخ دلار و کاهش تقاضای احتیاطی، فضای معاملات را بیش از گذشته به‌سمت رکود و انتظار سوق داده است. نوسانات سیاسی و نبود چشم‌انداز روشن از شرایط جنگ و مذاکره، طی هفته‌های اخیر با اثرگذاری مستقیم بر نرخ ارز، یکی از مهم‌ترین محرک‌های بازار بوده است؛ با‌این‌حال، کاهش اخیر نرخ دلار باعث شده بخشی از تقاضای احتیاطی از بازار خارج شود. درچنین‌شرایطی، مقاطع طویل عمدتاً در محدوده‌ای باثبات اما کم‌رمق حرکت می‌کنند و محصولات تخت نیز همچنان تحت فشار کاهش قیمت قرار دارند. به نظر می‌رسد بازار آهن فعلاً نه در مسیر یک ریزش گسترده، بلکه در فاز انتظار تورمی و رصد متغیرهای اثرگذار بر قیمت‌ها قرار گرفته است.
رکود، ترمز بازار مقاطع فولادی
 رفتار بازار در روزهای گذشته نشان می‌دهد که کاهش نرخ ارز، بیش از آنکه به افت شدید قیمت‌ها منجر شود، موجب توقف خریدهای احتیاطی شده است. در دوره‌ای که فعالان بازار با نگرانی از افزایش دوباره دلار، اقدام به خرید زودهنگام می‌کردند، اکنون کاهش نرخ ارز و اخبار نسبتاً مثبت سیاسی، انگیزه این نوع تقاضا را کاهش داده است. نتیجه، بازاری است که در آن خریدار نهایی همچنان حضور پررنگی ندارد و عمده فعالان ترجیح می‌دهند برای روشن‌تر شدن مسیر قیمت‌ها دست نگه دارند.
این وضعیت در بازار مقاطع طویل بیشتر به شکل ثبات قیمتی خود را نشان داده است. بررسی روند روزهای گذشته حاکی از آن است که بسیاری از مبادی فروش، قیمت‌ها را بدون تغییر اعلام کرده‌اند و کاهش‌های ثبت‌شده نیز عمدتاً محدود و موردی بوده است. بنابراین، با وجود کاهش نرخ دلار، هنوز فشار کافی برای ایجاد یک موج نزولی فراگیر در این بخش شکل نگرفته است. عمق رکود تقاضا از یک‌سو و مقاومت هزینه‌های تولید از سوی‌دیگر، اجازه نمی‌دهد کاهش نرخ ارز به‌سرعت به کاهش قیمت محصولات فولادی تبدیل شود.
در این‌میان، قیمت آهن آلات بیش از هر چیز تحت تأثیر دو نیروی متضاد قرار گرفته است؛ از یک طرف، کاهش تقاضای مصرفی و توقف خریدهای احتیاطی، فشار کاهشی ایجاد می‌کند و از طرف دیگر، قیمت مواد اولیه، هزینه انرژی و ساختار قیمت‌گذاری بورس کالا، مانع از افت شدید قیمت‌ها می‌شود. به‌همین‌دلیل، بازار در شرایط فعلی بیشتر در یک محدوده نوسانی و کم‌تحرک حرکت می‌کند تا اینکه وارد روندی قطعی و یک‌طرفه شود.
ورق در مسیر اصلاح قیمت
در بخش محصولات تخت اما شرایط متفاوت‌تر است. بازار ورق در روزهای اخیر برای دومین روز متوالی با کاهش قیمت همراه شده و دامنه این افت، بسته به محصول و ضخامت، متفاوت بوده است. در محصولات فولاد مبارکه، اکسین و برخی قطعات، کاهش‌هایی در محدوده هزار تا سه هزار تومان به ازای هر کیلوگرم مشاهده شده است. بازار ورق روغنی در میان عرضه‌کنندگان مختلف با کاهش حدود هزار تومانی همراه بود. همچنین، قیمت ورق گالوانیزه نیز در بسیاری از شرکت‌ها حدود هزار تومان کاهش یافت و در مسیر نزولی قرار گرفت.
در بازار ورق رنگی، شرایط یکدست نبوده و در حالی‌که برخی ضخامت‌های محصولات فولاد مبارکه و سایر شرکت‌ها بدون تغییر قیمت باقی مانده‌اند، برخی دیگر کاهش حدود هزار تومانی را تجربه کرده‌اند. این رفتار متفاوت را می‌توان نشانه‌ای از کاهش قدرت تقاضا و افزایش حساسیت بازار نسبت به نرخ ارز دانست؛ به‌ویژه آنکه محصولات تخت، به‌دلیل پیوند بیشتر با قیمت‌های جهانی و نرخ ارز، معمولاً سریع‌تر از مقاطع طویل به تغییرات انتظارات ارزی واکنش نشان می‌دهند.
برهمین‌اساس، قیمت ورق در مقایسه با مقاطع طویل فعلاً آسیب‌پذیری بیشتری دربرابر کاهش نرخ ارز و افت تقاضا نشان داده است. اگر روند کاهشی دلار تثبیت شود و تقاضای مصرفی نیز همچنان ضعیف باقی بماند، احتمال تداوم اصلاح قیمت در این بخش وجود دارد؛ هرچند شدت کاهش‌ها همچنان به میزان عرضه، موجودی انبارها و رفتار خریداران وابسته خواهد بود.
قیمت‌ آهن آلات در دو مسیر متفاوت
در بازار مقاطع طویل، قیمت میلگرد و تیرآهن همچنان با مقاومت بیشتری دربرابر کاهش مواجه است. اگرچه رکود معاملاتی و کاهش خریدهای احتیاطی، فضای بازار را کم‌رمق کرده، اما هزینه‌های تولید و قیمت پایه معاملات بورس کالا اجازه نمی‌دهد افت نرخ ارز به‌سرعت به کاهش گسترده قیمت‌ها منجر شود. در واقع، بخشی از بازار در شرایط فعلی با این پرسش مواجه است که آیا کاهش دلار یک روند پایدار خواهد بود یا صرفاً واکنشی موقت به تحولات سیاسی است.
از سوی‌دیگر، فاصله میان قیمت تمام‌شده تولید و نرخ‌های معاملاتی نیز به یکی از عوامل مهم در محدود شدن افت قیمت‌ها تبدیل شده است. برآوردهای موجود در بازار نشان می‌دهد که برای برخی تولیدکنندگان و نوردکاران، فروش میلگرد در سطوح پایین‌تر از محدوده هزینه‌ای، صرفه اقتصادی ندارد.

همین مسئله باعث شده کاهش قیمت‌ها در بازار آزاد با یک کف بنیادی مواجه باشد و فروشندگان نیز تمایل چندانی به کاهش شدید نرخ‌ها نداشته باشند.
در بازار قیمت پروفیل نیز شرایط تابع همین معادله است. رکود ساخت‌وساز و کاهش تقاضای واقعی، ظرفیت افت قیمت را افزایش داده، اما هزینه ورق به‌عنوان ماده اولیه و نوسانات نرخ ارز، مانع از شکل‌گیری یک روند نزولی پایدار شده است. بنابراین، بازار پروفیل نیز در شرایطی قرار دارد که کاهش‌های محدود امکان‌پذیر است، اما برای ریزش عمیق‌تر، باید فشار کاهشی در بازار ورق و ارز برای مدتی ادامه پیدا کند.
بورس کالا؛ کف قیمتی بازار
در سمت دیگر بازار، فرمول‌های قیمت‌گذاری بورس کالا همچنان نقش مهمی در تعیین کف قیمتی محصولات فولادی ایفا می‌کنند. مبنای قیمت‌گذاری زنجیره فولاد، در کنار نرخ ارز و قیمت‌های صادراتی، باعث شده کاهش نرخ دلار آزاد الزاماً به معنای سقوط فوری قیمت‌های داخلی نباشد. به‌همین‌دلیل، حتی در شرایطی که بازار آزاد در فاز رکودی قرار دارد، قیمت‌های پایه بورس کالا می‌توانند به‌عنوان یک نیروی مقاوم دربرابر کاهش بیشتر عمل کنند.
در روزهای آینده، مسیر بازار بیش از هر چیز به رفتار دلار، سطح تقاضای واقعی و میزان عرضه در بورس کالا وابسته خواهد بود. اگر کاهش نرخ ارز تثبیت شود، احتمال تداوم فشار نزولی در محصولات تخت و سرایت تدریجی آن به مقاطع طویل وجود دارد. اما در صورت بازگشت نوسانات ارزی، تقاضای احتیاطی می‌تواند دوباره فعال شود و بازار را از فاز رکودی فعلی خارج کند.
درمجموع، بازار آهن اکنون در نقطه‌ای قرار گرفته که انتظار تورمی جای خود را به انتظار برای ثبات داده است. خریداران برای ورود عجله‌ای ندارند، فروشندگان نیز به‌دلیل هزینه‌های تولید حاضر به کاهش جدی قیمت‌ها نیستند و همین تضاد، بازار را در وضعیت رکود و ثبات شکننده نگه داشته است. بنابراین، تا زمانی که تکلیف نرخ ارز و شرایط سیاسی روشن‌تر نشود، احتمالاً بازار آهن در همین فضای کم‌معامله و نوسانی باقی خواهد ماند؛ بازاری که در آن کاهش قیمت‌ آهن آلات، به‌صورت محدود و انتخابی است، اما هر سیگنال افزایشی می‌تواند دوباره انتظارات تورمی را فعال کند.


منبع: آهن آنلاین