به گزارش فولادنامه؛ در شرایطی که صنعت فولاد کشور پس از آسیب‌های واردشده به برخی زیرساخت‌ها در جریان جنگ تحمیلی رمضان، مسیر بازسازی را دنبال می‌کند، طرح موضوع واردات به‌عنوان راهکار تنظیم بازار با انتقادهایی از سوی فعالان این حوزه همراه شده است. بررسی داده‌های معاملاتی نشان می‌دهد بازار داخلی با کمبود جدی محصول مواجه نیست و اولویت باید حمایت از تولید و تقویت ظرفیت‌های موجود باشد.
فولادسازان کشور با وجود خسارت‌های واردشده، به‌ویژه در برخی واحدهای مهم مانند فولاد مبارکه، تلاش کرده‌اند جریان تولید و تأمین نیاز صنایع پایین‌دستی را حفظ کنند. آمارهای بورس کالا نیز این موضوع را تأیید می‌کند؛ به‌طوری که فولاد مبارکه طی ماه‌های اخیر ۷۷۱ هزار و ۸۶۰ تن محصول عرضه کرده، اما میزان تقاضای ثبت‌شده برای این محصولات ۵۵۷ هزار تن بوده است؛ یعنی تنها حدود ۷۲ درصد عرضه‌ها با تقاضا همراه شده و بخشی از محصولات بدون مشتری باقی مانده است.
این فاصله میان عرضه و تقاضا نشان می‌دهد ظرفیت داخلی همچنان توان پاسخگویی به نیاز بازار را دارد و واردات گسترده، توجیه اقتصادی ندارد. کاهش مقطعی عرضه‌ها در ابتدای تیرماه نیز ناشی از افت تولید نبود، بلکه بیشتر به مشکلات بانکی و اختلالات مالی مربوط می‌شد؛ در حالی که روند تولید و تأمین ورق مورد نیاز بازار ادامه داشت.
کارشناسان معتقدند در صورت نیاز به استفاده از منابع ارزی، این منابع باید در خدمت تولیدکنندگان اصلی قرار گیرد تا علاوه بر تنظیم بازار، صرف بازسازی خطوط تولید و افزایش تاب‌آوری صنعت شود. واردات در شرایط فعلی باید تنها ابزاری محدود برای مدیریت بازار باشد، نه راهکاری که به تضعیف تولید داخلی و افزایش وابستگی منجر شود.
صنعت فولاد ایران با وجود چالش‌های اخیر همچنان توانسته نقش خود را در تأمین نیاز کشور حفظ کند و عبور از این دوره، بیش از هر چیز به سیاست‌گذاری هوشمندانه، حمایت از تولید و تقویت استقلال صنعتی وابسته است.

منبع: معدن ۲۴