به گزارش فولادنامه؛ در حالی که قیمت فولاد در بیشتر بازارهای جهانی این روزها روند نزولی یا حداقل باثباتی را طی می‌کند، بازار داخلی آمریکا مسیر کاملاً معکوسی در پیش گرفته است. قیمت ورق گرم داخلی آمریکا اکنون نزدیک به هفتاد درصد بالاتر از سطح آن در دهم فوریه ۲۰۲۵ ایستاده است؛ روزی که تعرفه‌های بخش دویست‌وسی‌ودو برای نخستین‌بار بر واردات فولاد از تمام کشورها اعمال شد.

این شکاف، وقتی در کنار بازارهای دیگر گذاشته شود، ابعادی چشمگیرتر پیدا می‌کند: قیمت ورق گرم آمریکا اکنون پنجاه‌وچهار درصد بالاتر از اروپای غربی و صد‌وچهل‌وشش درصد بالاتر از میانگین بازار صادراتی جهانی فولاد است. به بیان دیگر، درحالی‌که خریداران در سایر نقاط جهان از روند نزولی قیمت بهره می‌برند، تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان داخلی آمریکا، در جزیره‌ای قیمتی جداافتاده از بقیه بازار جهانی به سر می‌برند.

ریشه این وضعیت را باید در بازنگری‌های پیاپی سیاست تعرفه‌ای واشنگتن جست‌وجو کرد. کاخ سفید در دوم آوریل امسال، دامنه اجرای تعرفه‌های فولادی را گسترش داد و آن را به کل ارزش گمرکی کالاهای مشتق نیز تسری داد، نه فقط ارزش فلز به‌کار رفته در آن‌ها؛ تغییری که در ابتدای آوریل به اجرا درآمد. کمتر از دو ماه بعد، در اول ژوئن، اصلاحیه تازه‌ای نرخ تعرفه برخی کالاها - از تجهیزات کشاورزی گرفته تا سیستم‌های تهویه مسکونی - را از بیست‌وپنج به پانزده درصد کاهش داد، هرچند نرخ پایه پنجاه‌درصدی برای بیشتر محصولات فولادی و مشتقات آن، همچنان پابرجا ماند.

برای بازار جهانی، این یعنی آمریکا عملاً به یک اقتصاد فولادی مجزا بدل شده است؛ بازاری که قیمت‌هایش نه از عرضه و تقاضای واقعی جهانی، که از تصمیم‌های پیاپی سیاسی در واشنگتن پیروی می‌کند. برای تولیدکنندگان داخلی آمریکا، این وضعیت به معنای حاشیه سود بی‌سابقه است؛ اما برای صنایع پایین‌دستی که فولاد را به‌عنوان ماده اولیه مصرف می‌کنند - از خودروسازی تا ساخت‌وساز - هزینه تمام‌شده تولید همچنان رو به افزایش است. تفسیر ساده بازار امشب همین است: در فولاد جهانی امروز، جغرافیا مهم‌تر از منطق عرضه و تقاضا شده است

در حالی که قیمت فولاد در اغلب بازارهای جهانی نزولی یا باثبات است، تعرفه‌های گسترده واشنگتن بازار آمریکا را به جزیره‌ای قیمتی تبدیل کرده که در آن فولاد بسیار گران‌تر از اروپا و بازار صادراتی جهان معامله می‌شود.