به گزارش فولادنامه؛ هر روز صبح، پیش از آنکه پشت میز مذاکره یا در جلسه هیئت‌مدیره بنشیند، ایجی هاشیموتو در استخر باشگاه محلی‌اش شنا می‌کند؛ نه برای تفریح، بلکه برای ساختن استقامتی که به گفته نزدیکانش، رمز دوام او در سخت‌ترین چانه‌زنی‌های صنعت فولاد جهان بوده است. مردی که در روستایی دورافتاده در استان کوماموتوی ژاپن بزرگ شد و بعدها آموخت که در سختی، تکیه‌گاهی جز خودش ندارد.

هاشیموتو در سال ۱۹۷۹ با مدرک بازرگانی از دانشگاه هیتوتسوباشی، به نیپون استیل پیوست. نُه سال بعد، مدرک کارشناسی ارشد سیاست‌گذاری عمومی را از دانشکده کندی دانشگاه هاروارد گرفت؛ ترکیبی نامتعارف از پیشینه صنعتی و نگاه سیاست‌گذارانه که بعدها در سبک مدیریتی او به‌وضوح دیده شد. بیشتر دوران حرفه‌ای‌اش را در بخش بازاریابی و توسعه کسب‌وکار بین‌المللی شرکت گذراند، دور از خطوط تولید و کوره‌ها، اما نزدیک به مشتریانی که بعدها با آن‌ها وارد چانه‌زنی‌های سرسختانه شد.

سال ۲۰۱۹، وقتی زمام امور نیپون استیل - شرکتی که خود از ادغام با سومیتومو متال در سال ۲۰۱۲ شکل گرفته بود - به دست او افتاد، شرایط شرکت هرگز بحرانی‌تر از این نبود. رقابت فزاینده تولیدکنندگان چینی، تقاضای ضعیف داخلی در ژاپن، و مشکلات پیاپی در کارخانه‌ها، شرکت را در همان سال نخست ریاست او به زیانی عملیاتی نزدیک به ۴۶۶ میلیارد ین رساند. پاسخ هاشیموتو، اصلاحاتی گسترده و بی‌رحمانه بود: تعطیلی برخی کارخانه‌های داخلی، کاهش حقوق مدیران ارشد، و ادغام واحدهای تولیدی. در پیام سال نو به کارکنانش در سال ۲۰۲۰، از شرایطی «بسیار بحرانی» سخن گفت و خواستار اصلاحات ساختاری فوری شد.

او همچنین سیاستی نامتعارف در پیش گرفت: افزایش قیمت‌ها، حتی به بزرگ‌ترین مشتریان شرکت. در سال ۲۰۲۱، نیپون استیل تحت مدیریت او، حتی تویوتا موتور - غول خودروسازی ژاپن - را به نقض حق ثبت اختراع نوعی فولاد ویژه موتورهای الکتریکی متهم و از آن شکایت کرد؛ اقدامی که در فرهنگ کسب‌وکار محافظه‌کار ژاپن، غیرمعمول به شمار می‌رفت. نتیجه این سختگیری‌ها، بازگشت شرکت به سودآوری بود؛ نیپون استیل در یکی از سال‌های مالی اخیر سودی نزدیک به ۷۲۶ میلیارد ین ثبت کرد و ارزش سهام آن از زمان روی کار آمدن هاشیموتو، بیش از نیمی رشد کرد.

اما بزرگ‌ترین قمار او، فراتر از مرزهای ژاپن رقم خورد. طرح خرید یو.اس. استیل - نماد تاریخی صنعت فولاد آمریکا - با پیشنهادی نقدی نزدیک به پانزده میلیارد دلار، صرفاً یک معامله تجاری نبود؛ تلاشی بود برای موازنه افول بازار داخلی ژاپن با ورودی جسورانه به بزرگ‌ترین اقتصاد صنعتی جهان. این پیشنهاد که صرفی نزدیک به صد و چهل درصد نسبت به قیمت سهام یو.اس. استیل پیش از آغاز مذاکرات داشت، بلافاصله با مخالفت اتحادیه کارگران فولاد آمریکا و شماری از سیاست‌مداران روبه‌رو شد؛ مخالفتی که کاخ سفید نیز وعده بررسی دقیق آن را داد. با این حال، هاشیموتو مسیر را ادامه داد و برای مدیریت این پرونده پرمخاطره، ساختار مدیریتی شرکت را بازتعریف کرد و عنوان مدیرعامل را همزمان با ریاست هیئت‌مدیره بر عهده گرفت.

همکاران و ناظران صنعت، او را مذاکره‌گری منطقی، دقیق و سرسخت توصیف می‌کنند؛ کسی که برخلاف بسیاری از مدیران هم‌نسل خود، تصمیم‌های سخت را نه با تردید که با اتکا به تحلیل عددی و اراده‌ای پیوسته پیش می‌برد. مسیر حرفه‌ای او پیش از ریاست شرکت نیز نشانه‌های همین رویکرد را داشت؛ در سال ۲۰۱۶ مسئولیت توسعه کسب‌وکار جهانی شرکت را برعهده گرفت، در بازسازی یک پروژه فولادی برزیلی نقش داشت، و در تلاشی مشترک با یکی از رقبای اروپایی-هندی برای خرید سهام یک فولادساز هندی همکاری کرد.

داستان هاشیموتو، در نهایت، روایت مردی است که در نبود منابع طبیعی یا سرمایه ارثی، با انضباط، تحلیل و اراده به رأس یکی از بزرگ‌ترین فولادسازان جهان رسید؛ و اکنون، در میانه یکی از حساس‌ترین معاملات صنعتی دهه اخیر، تلاش می‌کند میراث نیپون استیل را از مرزهای ژاپن به آن‌سوی اقیانوس آرام گسترش دهد.