فولادنامه:
به گزارش فولادنامه؛ مفهوم اقتصاد چرخشی، در هسته خود، بهره‌وری بهینه از منابع را تحریک می‌کند. این رویکرد با دقت اطمینان حاصل می‌کند که منابع به گونه‌ای به محصولات و خدمات تخصیص یابند که آینده‌ای پایدار را برای همه ساکنان کره زمین امکان‌پذیر سازند. با توجه به ویژگی‌های ذاتی این فلز، در یک اقتصاد چرخشی ساختاریافته، صنعت فولاد مزایای رقابتی قابل‌توجهی را نسبت به سایر مواد ارائه می‌دهد. برای تحقق این امر، تمامی محصولات فولادی باید به گونه‌ای کارآمد طراحی شوند تا بادوام باشند، به راحتی مجددا استفاده و بازتولید شوند و در نهایت به چرخه بازیافت بازگردند. موفقیت این سیستم بر چهار ستون کلیدی که شامل کاهش، استفاده مجدد، بازتولید و بازیافت هستند؛ استوار می‌گردد.
هنر انجام کار بیشتر با منابع کمتر
نخستین و شاید مهم‌ترین گام در این مسیر، مفهوم کاهش به شمار می‌رود. این مفهوم میزان مواد، انرژی، ضایعات و سایر منابع مورد نیاز برای تولید را پایین می‌آورد و همچنین وزن فولاد مصرفی در محصولات نهایی را کاهش می‌دهد. در طول دهه‌های گذشته، صنعت فولاد با سرمایه‌گذاری عظیم در تحقیق و فناوری، گریدهای جدیدی از فولادهای پیشرفته و با مقاومت فوق‌العاده بالا را خلق کرده است.
کاربرد این فولادها در توربین‌های بادی، پنل‌های ساختمانی، خودروها یا حتی قوطی‌های بسته‌بندی نشان می‌دهد که برای دستیابی به مقاومت و کارایی یکسان، به فولاد بسیار کمتری نیاز داریم. این بهینه‌سازی، فشار بر منابع خام را به شدت کاهش می‌دهد. از منظر انرژی نیز پیشرفت‌ها چشمگیر بوده‌اند. علاوه بر این، با رویکرد به حداقل رساندن ضایعات، صنعت فولاد توانسته است برای درصد بسیار بالایی از تولیدات جامد و مایع خود مانند سرباره برای تولید سیمان، بازار مناسبی پیدا کند.
استفاده مجدد و بازتولید
استفاده مجدد به معنای به‌کارگیری دوباره یک شی برای هدف اصلی خود یا هدفی مشابه است؛ به طوری که شکل فیزیکی آن تغییر چشمگیری نکند. دوام ذاتی فولاد این امکان را فراهم می‌کند که بسیاری از محصولات پس از پایان عمرشان دوباره وارد چرخه استفاده بشوند. این کار نه‌تنها طول عمر محصول را افزایش می‌دهد، بلکه نیاز به حمل‌ونقل، ذوب مجدد و تولید محصولات جدید را از بین می‌برد. به عنوان مثال، مهندسان ریل‌های راه‌آهن پرسرعت را به گونه‌ای طراحی می‌کنند که پس از فرسایش و خروج از خطوط پرسرعت، در خطوط کم‌سرعت مورد استفاده قرار گیرند. طراحی پازلی ساختمان‌ها نیز اجازه می‌دهد که یک بنا با کمترین هزینه از کاربری به کاربری دیگر تغییر بیابد.
در سطحی پیچیده‌تر، بازتولید فرآیندی استاندارد صنعتی است که محصولات حاوی فولاد کارکرده را به وضعیت همانند نو بازمی‌گرداند. این فرآیند دقیق شامل جداسازی قطعات، تمیز کردن، بررسی سلامت، و در نهایت جایگزینی یا تعمیر قطعات معیوب می‌شود. این کار که در صنایعی چون ماشین‌آلات کشاورزی، موتور خودروها و توربین‌های بادی رواج دارد، بازگشت سرمایه را به میزان قابل‌توجهی افزایش می‌دهد و ضمن حفظ مواد خام، به صرفه‌جویی در انرژی منجر می‌گردد.
حلقه بی‌نهایت اقتصاد
بازیافت به فرآیند ذوب ضایعات فولادی محصولاتی که به پایان عمر مفید خود رسیده‌اند گفته می‌شود. خواص مغناطیسی فولاد، جداسازی آن را مقرون‌به‌صرفه می‌سازد و این فلز را به بازیافت‌پذیرترین ماده جهان تبدیل می‌کند. اعداد سال ۲۰۲۵ چشمگیرتر از همیشه به نظر می‌رسند و عمق تحول صنعتی را نشان می‌دهند. طبق جدیدترین گزارش‌های دفتر بین‌المللی بازیافت ، صنایع جهانی سالانه حدود ۶۳۰ میلیون تن فولاد بازیافتی را در خطوط تولید خود مورد استفاده قرار می‌دهند. این عملکرد، سپر دفاعی قدرتمندی در برابر تغییرات اقلیمی محسوب می‌شود، زیرا هر ساله از انتشار ۹۵۰ میلیون تن دی‌اکسید کربن جلوگیری می‌کند.
صنعتگران با بازیافت تنها یک تن ضایعات فولاد، به طور میانگین از انتشار ۱.۵ تن گاز گلخانه‌ای به جو زمین جلوگیری می‌نمایند. این فرآیند از نظر حفظ منابع فیزیکی نیز دستاوردی بی‌نظیر به شمار می‌رود. با جایگزینی هر تن ضایعات به جای تولید بکر، عملاً ۱,۴۰۰ کیلوگرم سنگ آهن، ۷۴۰ کیلوگرم زغال‌سنگ و ۱۲۰ کیلوگرم سنگ آهک دست‌نخورده در دل طبیعت باقی می‌مانند. این داده‌های مستند ثابت می‌کنند که ضایعات فولادی برای دستیابی به اهداف کربن‌زدایی، ابزاری کلیدی محسوب می‌شوند.
چشم‌انداز پایدار
پذیرش اصول چرخشی تنها یک انتخاب ایده‌آل‌گرایانه نیست؛ بلکه بخش مهمی از تعهدات جهانی برای مقابله با تغییرات اقلیمی و تحول جوامع را تشکیل می‌دهد. آمار سال ۲۰۲۵ نشان می‌دهد که با وجود کاهش تولید فولاد خام در سطح جهان، استفاده از فولاد بازیافتی در کشورهای کلیدی با رشد همراه بوده است. فولاد، با ویژگی بازیافت‌پذیری نامحدود خود، ثابت کرده است که فراتر از یک فلز صنعتی، ستون فقرات یک آینده سبز را می‌سازد.

مزایای این اقتصاد برای جوامع بشری خلق محصولات بادوام، ایجاد مشاغل محلی، کاهش چشمگیر گازهای گلخانه‌ای و از همه مهم‌تر، حفظ منابع زمین برای نسل‌های آینده را شامل می‌شود. محصولات غول‌پیکری که برای دهه‌ها و قرن‌ها طراحی شده‌اند؛ روزی به پایان راه خود می‌رسند. در آن روز، تمام این مواد بازیافت خواهند شد تا نیاز سیری‌ناپذیر جهان به فولاد کم‌کربن را در چرخه‌ای بی‌نهایت تامین کنند.


منبع: ایراسین