در هیچ مقطعی ما نمی‌توانیم بالای ۳۵‌میلیون‌تن تولید کنیم چون نهاده‌های مربوط به انرژی در کشور به‌سمت بهبود نمی‌رود، به‌سمت بدتر شدن می‌رود. دبیر انجمن سنگ‌آهن کشور گفت: با وضعیت فعلی، سقف تولید ما ۳۲ تا ۳۳‌میلیون‌تن است و طبیعی است که از این شرایط بهتر نخواهیم شد. مگر در زمانی که برای مثال ۳۲‌میلیون‌تن تولید کردیم، ظرفیت نداشتیم؟ در همان زمان هم حدود ۵۰‌میلیون‌تن ظرفیت داشتیم بنابراین تولید وابسته به ظرفیت نیست؛ محدودکننده تولید چیز دیگری است اما از طرفی ما ظرفیت اضافه می‌کنیم که این مجوزها در حال تبدیل شدن به یک داستان دیگر است.

پیشنهاد برای ساماندهی مجوزها

دبیر انجمن سنگ‌آهن کشور افزود: پیشنهاد کردم باتوجه به اینکه عملیات اجرایی آن صفر تا ۲۰‌درصد است یعنی در عمل کار خاصی روی آنها انجام نشده است مجوز فعالیت آنها تمدید نشود، مگر اینکه همه موضوعات مربوط به برق، گاز، آب و مواد معدنی آن تامین شود. عسگرزاده گفت: آن دسته از مجوزهای که ۲۰ تا ۵۰‌درصد عملیاتی اجرایی داشته‌اند، باید برنامه‌ریزی انجام گیرد و با کار فرهنگی به صاحبان مجوزها و نمایندگان‌شان گفته شود که صدور این مجوزها باعث آبادانی شهر شما نخواهد شد و ادامه فعالیت این طرح‌ها هزینه‌بر است، در واقع این طرح‌ها عده‌ای را جذب و امیدوار می‌کند و بعد تعطیل می‌شود. وی افزود: برای این بخش از مجوزها باید تعریف دیگری داشته باشیم؛ قبل از آنکه عملیاتی شود، باید مطالعاتی انجام شود و یک‌سری کالاهایی که برای کشور لازم است و اتفاقا کالاهای خوبی هم هستند، به این سرمایه‌گذاران معرفی شود. دبیر انجمن سنگ‌آهن کشور گفت: برای ۵۰ تا ۷۰‌درصد، در بخش‌های دیگر همین زنجیره باید فکری کرد، چون آنها سوله‌های متناسب با خودشان را نصب کرده‌اند و کارهایی انجام شده است بنابراین در این بخش‌ها باید دید چطور می‌شود این مجوزها را تغییر داد. به‌طورمثال باید بررسی شود که چه کالاهایی وارداتی هستند، متناسب با آن، تغییری در مجوزهای تولید صورت گیرد تا به‌جای فعالیت ساده در زنجیره فولاد، یک کالای ارزشمند که هم‌اکنون وارداتی است، تولید شود. وی افزود: برای مجوزهای که از ۷۰‌درصد به بالا عملیات اجرایی انجام داده‌اند، دیگر نمی‌شود کاری کرد. آنها به‌طورقطع به نقطه‌ای رسیده‌اند که باید وارد مدار شوند. برای آنها نیز باید اجماعی در وزارت صنعت، معدن و تجارت صورت بگیرد، معاونت معدنی با سازمان توسعه تجارت کارگروه مشترک تشکیل دهند و به‌سمت کسب سهم مناسب از بازار جهانی حرکت کنند و تحریک تقاضای خارجی توسط سازمان توسعه تجارت انجام شود. عسگرزاده ادامه داد: به‌نظر می‌رسد ما در داخل نتوانیم کار خاصی انجام دهیم اما در خارج از کشور می‌شود کاری انجام داد؛ برای مثال بخش یا سهمی از بازار فولادهای آلیاژی و فولادهای خاص را بگیریم، این کار برای بخش‌هایی که کنار دریا هستند، باعث می‌شود به‌لحاظ ارزش‌افزوده، ماندن در مدار ارزش داشته باشد. وی درباره اینکه صدور مجوزهای مازاد بر نیاز کشور یک نوع هدررفت سرمایه محسوب می‌شود زیرا سرمایه‌گذاری انجام می‌گیرد اما بازدهی ندارد، گفت: طبیعی است اگر این اتفاق بیفتد و ادامه پیدا کند، تنها چیزی که می‌توان به آن اطلاق کرد، هدررفت سرمایه است؛ سرمایه‌ای که می‌توانست مولد باشد و در شرایطی که کشور از حیث سرمایه رنج می‌برد، در بخش دیگری به کارخانه‌ای ارزشمند تبدیل شود که سودآور است، اشتغال پایدار دارد و می‌تواند محصولش را هم برای داخل و هم در سطح بین‌الملل عرضه کند.

وضعیت مازاد مواد اولیه و صادرات

دبیرانجمن سنگ‌آهن کشور درباره صادرات مازاد بر نیاز داخل مواد اولیه زنجیره سنگ‌آهن افزود: بهترین کاری که در شرایطی کسری انرژی می‌شود انجام داد، این است که به‌جای اینکه روی تولید محصول نهایی و صادرات تمرکز کنیم، بگوییم مازادها را در بخش بالادست، قبل از ورود به بخش پرمصرف انرژی، صادر کنیم. وی ادامه داد: چون بیشترین انرژی گاز ما در آهن‌اسفنجی مصرف می‌شود و بیشترین مصرف برق نیز در مرحله بعدی یعنی فولاد سازی است بنابراین اگر ما می‌توانستیم به‌گونه‌ای برنامه‌ریزی کنیم که با شرایط پیش‌آمده، زنجیره بالادست ما از دست نرود، یعنی بتوانیم حدود ۱۰ تا ۱۲‌میلیون‌تن از گندله تولیدی یا مازاد کنسانتره را صادر کنیم، چرخ این صنعت کماکان می‌چرخد، امیدواریم با این برنامه‌ریزی، مساله انرژی حل شود و بتوان کار ارزشمندی در داخل انجام داد و فولادهای آلیاژی خاص و پربازده را در کشور تولید و به دنیا صادر کرد. عسگرزاده گفت: ما باید این اتفاق را در شرایط غیرجنگی و غیرتحریمی رقم می‌زدیم. اکنون طبیعی است که کشتی‌هایی که روی آب هستند، دچار مساله‌اند، نمی‌توانند خارج شوند و بلاتکلیف مانده‌اند کماکان وضعیت صادراتی ما اصلا خوب نیست.

وی افزود: در صادرات به کشورهای دیگر برای مثال کشوری مثل ترکیه، خواهان محصولات بالادست ما نیست و بیشتر روی شمش و این دست محصولات نظر دارد. در کشورهای شمالی هزینه‌های حمل دوبرابر هزینه خود محصول است، به‌طورنمونه اگر بخواهیم سنگ‌آهن صادر کنیم، هزینه حمل آن بیش از قیمت آن است و اصلا به‌صرفه نخواهد بود ضمن اینکه خریداری برای آن وجود ندارد. دبیر انجمن سنگ‌آهن کشور گفت: در رابطه با شمش هم کارهایی در حال انجام است و بازرگانان مسیرهایی را باز کرده‌اند اما برای اینکه کسب‌وکارها آسیب نبینند، ترجیح می‌دهیم وارد جزئیات آن نشویم اما در هر حال اصلا در حد و اندازه میزان مازاد ما نیست و این می‌تواند در درازمدت به تولید آسیب بزند. وی افزود: اول تعطیلی‌ها از واحدهای دارای تاب‌آوری پایین شروع می‌شود و در نهایت امکان دارد به واحدهای بزرگ هم تسریع پیدا کند. امیدوارم که شرایط صادرات باز شود و بتوانیم راهی برای فروش و عرضه کالای صادراتی‌مان به دنیا پیدا کنیم.