به گزارش فولادنامه، انجمن جهانی فولاد در تازه‌ترین گزارش چشم‌انداز کوتاه‌مدت خود، پیش‌بینی تقاضای فولاد در سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ را تعدیل کرد. بر اساس این گزارش، تقاضای جهانی فولاد در سال ۲۰۲۶ تقریباً بدون تغییر و در سطح یک‌هزار و ۷۲۲ میلیون تن باقی می‌ماند و در سال ۲۰۲۷ با رشد ۱.۷ درصدی به یک‌هزار و ۷۵۲ میلیون تن می‌رسد.

در پیش‌بینی قبلی، رشد ۲.۲ درصدی تقاضای جهانی فولاد برای سال ۲۰۲۷ در نظر گرفته شده بود. به گفته آلفونسو هیدالگو دِ کالسرادا، رئیس کمیته اقتصادی انجمن جهانی فولاد، بخش عمده تعدیل پیش‌بینی‌ها به وضعیت چین مربوط است؛ جایی که ضعف بازار املاک و ناکافی‌بودن سرمایه‌گذاری زیرساختی، تقاضای فولاد را تحت فشار قرار داده است.

چین در مسیر کاهش تقاضا

پیش‌بینی می‌شود تقاضای فولاد چین در سال ۲۰۲۶ حدود ۲ درصد کاهش یابد و در سال ۲۰۲۷ نیز یک درصد دیگر افت کند. ادامه رکود سرمایه‌گذاری در بخش املاک و ضعف حمایت زیرساخت‌ها از بازار، از عوامل اصلی این روند است. رشد تولید صنعتی چین که به پشتوانه صادرات قدرتمند ادامه یافته، نتوانسته افت تقاضا در بخش املاک و زیرساخت‌ها را جبران کند.

در مقابل، چشم‌انداز بازارهای خارج از چین مثبت‌تر ارزیابی شده است. انجمن جهانی فولاد رشد تقاضای این بازارها را برای سال ۲۰۲۶ حدود ۱.۵ درصد و برای سال ۲۰۲۷ حدود ۴ درصد پیش‌بینی کرده است؛ رشدی که در سال‌های اخیر کمتر مشاهده شده است.

هند و آسیا در مسیر رشد

هند همچنان یکی از پیشران‌های اصلی رشد تقاضای فولاد در جهان خواهد بود. برآورد انجمن جهانی فولاد نشان می‌دهد مصرف فولاد این کشور در سال ۲۰۲۶ با رشد ۷.۹ درصدی به ۱۷۲.۴ میلیون تن می‌رسد و در سال ۲۰۲۷ نیز با افزایش ۸ درصدی، رقم ۱۸۶.۲ میلیون تن را ثبت می‌کند.
توسعه زیرساخت‌ها، ساخت‌وساز، سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر و گسترش ظرفیت‌های تولیدی از عوامل مؤثر بر رشد تقاضای هند عنوان شده‌اند.

در پنج اقتصاد اصلی آسه‌آن نیز تقاضای فولاد در سال ۲۰۲۶ حدود ۵.۲ درصد و در سال ۲۰۲۷ حدود ۳.۲ درصد افزایش خواهد یافت. ویتنام از بازارهای دارای عملکرد برجسته در این منطقه است و انتظار می‌رود مصرف ظاهری فولاد آن در سال جاری به حدود ۳۰ میلیون تن برسد.

بهبود محدود در اقتصادهای توسعه‌یافته

بر اساس این گزارش، تقاضای فولاد در اقتصادهای توسعه‌یافته پس از ثبات نسبی در سال‌های ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶، در سال ۲۰۲۶ حدود یک درصد و در سال ۲۰۲۷ حدود ۲.۲ درصد رشد می‌کند. بااین‌حال، اندازه بازار در سال ۲۰۲۵ حدود ۶۰ میلیون تن، معادل ۱۵ درصد، کمتر از سطح سال‌های ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ بوده است؛ بنابراین رشد پیش‌بینی‌شده تنها بخشی از افت گذشته را جبران می‌کند.

در اتحادیه اروپا، مصرف ظاهری فولاد در سال ۲۰۲۶ حدود ۰.۳ درصد کاهش می‌یابد، اما برای سال ۲۰۲۷ رشد ۳.۱ درصدی پیش‌بینی شده است. ضعف ساخت‌وساز و فشار بر صنعت خودرو همچنان از موانع بهبود بازار هستند؛ هرچند سرمایه‌گذاری در زیرساخت، دفاع، انرژی و راه‌آهن می‌تواند از تقاضا حمایت کند.

در آمریکا، تقاضای فولاد در سال ۲۰۲۶ حدود ۲ درصد و در سال ۲۰۲۷ حدود ۱.۵ درصد افزایش خواهد یافت.

سرمایه‌گذاری در مراکز داده، تولید برق، انرژی‌های تجدیدپذیر و زیرساخت‌های نفت و گاز از عوامل این رشد هستند. در ژاپن نیز رشد ۰.۹ درصدی در سال ۲۰۲۶ و ۱.۷ درصدی در سال ۲۰۲۷ پیش‌بینی شده است. این ارقام برای کره‌جنوبی به‌ترتیب ۱.۸ و ۱.۳ درصد برآورد شده‌اند.

خلیج فارس؛ افت و سپس بازگشت تقاضا

در کشورهای عضو شورای همکاری خلیج فارس، پس از رشد ۱۷.۷ درصدی تقاضای فولاد در سال ۲۰۲۵، کاهش ۱۱ درصدی برای سال ۲۰۲۶ پیش‌بینی شده است. نااطمینانی امنیتی، آغاز پروژه‌ها و تصمیم‌های تأمین مالی را به تعویق انداخته است. با فرض بهبود شرایط و عادی‌شدن زنجیره‌های تأمین، انتظار می‌رود تقاضا در سال ۲۰۲۷ حدود ۱۱.۳ درصد افزایش یابد.

انجمن جهانی فولاد همچنین هشدار داده است که تداوم تنش‌های خاورمیانه می‌تواند از طریق اختلال در بازارهای انرژی و به‌تعویق‌افتادن پروژه‌ها، چشم‌انداز تقاضا را تحت تأثیر قرار دهد.

هرچند اثر اولیه بحران بر اقتصاد جهانی کمتر از حد انتظار بوده، ظرفیت اقتصادها برای جذب اختلالات بیشتر رو به کاهش است. این گزارش بر اساس داده‌های موجود تا اوایل سپتامبر ۲۰۲۶ تهیه شده است.