به گزارش فولادنامه به نقل از ایراسین، بررسی نرخ‌های ابلاغی گاز مصرفی صنایع مادر نشان می‌دهد قیمت سوخت مورد استفاده واحدهای احیای فولاد از ابتدای تابستان روندی افزایشی داشته است؛ به‌طوری که نرخ گاز این واحدها طی شش ماه بیش از ۶۵ درصد افزایش پیدا کرده است.
نرخ گاز مصرفی سوخت پتروشیمی‌ها، پالایشگاه‌ها، تلمبه‌خانه‌ها و واحدهای احیای فولاد در سه ماه نخست سال، یعنی فروردین تا خرداد، ۱۰۷ هزار و ۷۳۵ ریال به ازای هر مترمکعب بود. این نرخ در تیرماه به ۱۲۰ هزار و ۷۶۰ ریال، در مرداد به ۱۵۹ هزار و ۴۱۸ ریال و در شهریور به ۱۷۸ هزار و ۴۹۳ ریال رسید.

افزایش هزینه گاز در واحدهای احیا
گاز طبیعی در واحدهای احیای مستقیم تنها به عنوان سوخت مورد استفاده قرار نمی‌گیرد، بلکه در فرآیند تولید آهن اسفنجی نقش ماده احیاکننده را نیز ایفا می‌کند. به همین دلیل، تغییر نرخ گاز مستقیماً بر ساختار هزینه این واحدها اثر می‌گذارد.
بر این اساس، نرخ پایه گاز از ۱۰ هزار و ۷۷۳ تومان در بهار به ۱۷ هزار و ۸۴۹ تومان در شهریور رسیده که نشان‌دهنده افزایش بیش از ۶۵ درصدی در فاصله شش ماه است. هزینه‌های انتقال، توزیع و مالیات بر ارزش افزوده نیز در نرخ نهایی مصرف‌کنندگان اثرگذار خواهد بود.

هم‌زمانی رشد نرخ گاز با محدودیت برق
افزایش هزینه گاز در شرایطی رخ داده که واحدهای فولادی در تابستان با محدودیت‌های تأمین برق نیز مواجه بوده‌اند. محدودیت شبکه سراسری برق، فعالیت برخی خطوط تولید و واحدهای ذوب را تحت تأثیر قرار داد و بخشی از تولیدکنندگان برای استمرار فعالیت به تأمین برق از بورس انرژی با نرخ‌های بالاتر روی آوردند.
در نتیجه، واحدهای مبتنی بر احیای مستقیم و کوره قوس الکتریکی هم‌زمان با دو متغیر مهم هزینه‌ای یعنی محدودیت برق و افزایش نرخ گاز مواجه شدند؛ شرایطی که برنامه‌ریزی تولید و برآورد هزینه‌ها را دشوارتر می‌کند.

فاصله هزینه انرژی با رقبای منطقه‌ای
در همین حال، بررسی‌های مطرح‌شده درباره بازار انرژی منطقه نشان می‌دهد تولیدکنندگان فولاد در برخی کشورهای حوزه خلیج فارس از گاز با نرخ‌های پایین‌تری برخوردارند. در گزارش ایراسین، نرخ گاز قطر بین ۴.۴ تا ۶.۱ سنت، کویت بین ۴.۴ تا ۷ سنت و عربستان حدود ۷.۴ سنت اعلام شده است.
این اختلاف هزینه انرژی می‌تواند در محاسبات رقابت‌پذیری فولاد ایران، به‌ویژه برای محصولات صادراتی و پروژه‌های مرتبط با فولاد سبز، اهمیت داشته باشد.

پیش‌بینی‌پذیری انرژی؛ شرط توسعه فولاد سبز
توسعه فولاد سبز و پروژه‌های مرتبط با کاهش مصرف انرژی و انتشار کربن، به سرمایه‌گذاری بلندمدت و امکان پیش‌بینی هزینه‌های تولید نیاز دارد. در شرایطی که هزینه انرژی به‌صورت پله‌ای تغییر می‌کند و تأمین برق نیز با محدودیت‌هایی همراه است، تصمیم‌گیری برای پروژه‌های جدید و نوسازی فناوری پیچیده‌تر می‌شود.
از سوی دیگر، سرمایه‌گذاری در پروژه‌های فولادی منطقه خاورمیانه، از جمله پروژه‌های جدید در عمان، نشان می‌دهد هزینه و دسترسی به انرژی همچنان یکی از عوامل مهم در تعیین محل توسعه ظرفیت‌های جدید فولاد است.
بررسی روند نرخ گاز از فروردین تا شهریور ۱۴۰۵ نشان می‌دهد مدیریت هزینه انرژی به یکی از مؤلفه‌های مهم اقتصاد تولید فولاد تبدیل شده است. تداوم افزایش هزینه سوخت، در کنار محدودیت‌های برق، می‌تواند بر حاشیه سود واحدهای احیای مستقیم، هزینه تولید و توان رقابت محصولات ایرانی در بازارهای منطقه‌ای اثر بگذارد.