به گزارش فولادنامه به نقل از بیرونیت، کارتهای بازرگانی یکبارمصرف و اجارهای به یکی از موضوعات مورد توجه در تجارت فولاد تبدیل شدهاند؛ موضوعی که آثار آن میتواند از نحوه ایفای تعهدات ارزی تا رقابت میان صادرکنندگان و مسیر مصرف محصولات را دربر بگیرد.
یکی از نگرانیهای مطرحشده، امکان عرضه محصولات فولادی با قیمتهای پایینتر از سوی صادرکنندگانی است که از کارتهای اجارهای استفاده میکنند. تفاوت در نحوه ایفای تعهدات ارزی میتواند شرایط رقابت میان صادرکنندگان رسمی و فعالانی را که از این مسیر استفاده میکنند، متفاوت کند.
از سوی دیگر، شفافیت فقط به مرحله صادرات محدود نمیشود. رصد مسیر محصولات از زمان خرید در بورس کالا تا مصرف نهایی و فروش، میتواند مشخص کند کالا متناسب با ظرفیت تولید و نیاز واقعی بنگاه خریداری شده یا به مسیرهای دیگری از جمله صادرات منتقل شده است.
اعتبارسنجی باید برخط شود
یکی از راهکارهای مطرحشده برای افزایش شفافیت، توسعه سامانههای برخط اعتبارسنجی است؛ بهگونهای که اطلاعات مربوط به خرید، تولید، فروش و مصرف بنگاهها بهصورت مستمر بهروزرسانی شود.
در این مدل، صرف سابقه گذشته یا ظرفیت اسمی شرکتها برای تعیین سطح فعالیت کافی نیست و عملکرد واقعی بنگاه در معاملات بعدی نیز باید در فرآیند اعتبارسنجی مورد توجه قرار گیرد.
همچنین اتصال شفافتر صادرات به تولیدکننده اصلی میتواند مسیر فروش محصولات فولادی را قابل رهگیریتر کند و از ایجاد واسطههای غیرضروری و آسیب احتمالی به اعتبار محصولات ایرانی در بازارهای خارجی جلوگیری کند.
نظارت بر کارتهای بازرگانی تقویت شود
بر اساس این گزارش، مسئله اصلی لزوماً نبود قانون و سامانه نیست، بلکه نحوه اجرا، بهروزرسانی و نظارت بر اطلاعات موجود اهمیت بیشتری دارد. ثبت سریع معاملات و تغییرات فعالیت تجاری بنگاهها میتواند تصویر دقیقتری از عملکرد آنها ایجاد کند.
بازنگری در شیوه اعتبارسنجی و تعیین سقف فعالیت کارتهای بازرگانی نیز از دیگر موضوعات مطرحشده است. در این رویکرد، علاوه بر سابقه فعالیت، شاخصهای واقعی عملکرد بنگاه نیز باید در تعیین سقف فعالیت تجاری مورد توجه قرار گیرد.
در نهایت، تقویت نظارت بر کارتهای یکبارمصرف و اجارهای، رصد آنلاین معاملات و مصرف، اعتبارسنجی مستمر و شفافتر شدن ارتباط میان تولید و صادرات میتواند به کاهش رقابت نامتوازن و افزایش شفافیت در زنجیره فولاد کمک کند.
