به گزارش فولادنامه به نقل از تیتر ۲۰، سهم حمل ریلی محصولات فولاد هرمزگان در پنج ماه نخست سال ۱۴۰۵ به ۴۵.۹ درصد رسیده است؛ در حالی که سهم ریل در جابهجایی محصولات این شرکت در سالهای گذشته کمتر از ۵ درصد بود.
این تغییر، حملونقل ریلی را به یکی از بخشهای مهم زنجیره لجستیکی فولاد هرمزگان تبدیل کرده است. انتقال حجم بالای محصولات از بندرعباس به مراکز مصرف در مناطق مرکزی و شمالی کشور، نیازمند ظرفیت حمل مستمر است و افزایش استفاده از ریل میتواند وابستگی شرکت به حمل جادهای را کاهش دهد.
ریل در مسیر کاهش فشار لجستیکی
حمل ریلی برای جابهجایی محمولههای حجیم و مستمر، امکان استفاده از ظرفیت حمل انبوه را فراهم میکند. در این شرایط، افزایش سهم ریل میتواند بخشی از فشار ناشی از هزینههای حمل جادهای را مدیریت کند و انعطاف بیشتری در انتقال محصولات ایجاد کند.
البته میزان صرفهجویی به عواملی مانند نرخ حمل، مسافت، ظرفیت قطار، دسترسی به واگن، سرعت بارگیری و تخلیه و اتصال شبکه ریلی به مقصد بستگی دارد. از این رو، تداوم رشد حمل ریلی نیازمند توسعه همزمان زیرساختهای مرتبط است.
همافزایی فولاد هرمزگان و فولاد مبارکه
یکی از محورهای این رویکرد، استفاده از ظرفیتهای مشترک و هماهنگی لجستیکی با فولاد مبارکه است. تجمیع و هماهنگی بار میتواند به افزایش بهرهوری حمل ریلی و استفاده بهتر از ظرفیت قطارها کمک کند.
این همکاری از منظر مدیریت زنجیره تأمین نیز اهمیت دارد؛ زیرا امکان برنامهریزی منسجمتر برای انتقال محصولات و استفاده مؤثرتر از ظرفیتهای موجود حملونقل را فراهم میکند.
تنوع مسیرهای حمل؛ بخشی از مدیریت ریسک
صنعت فولاد علاوه بر محدودیتهای تولید و انرژی، با چالشهای حملونقل و نوسان هزینههای لجستیکی نیز مواجه است. در چنین شرایطی، اتکا به یک شیوه حمل میتواند ریسک عملیاتی ایجاد کند.
افزایش سهم ریل، امکان متنوعسازی مسیرهای انتقال محصول را فراهم میکند و میتواند در زمان بروز اختلال در حمل جادهای، بخشی از ظرفیت جابهجایی محصولات را حفظ کند.
لجستیک بهعنوان بخشی از رقابتپذیری
با توجه به تأثیر هزینههای مواد اولیه، انرژی، تولید و حملونقل بر حاشیه سود فولادسازان، مدیریت هزینههای لجستیکی اهمیت بیشتری پیدا کرده است. از این منظر، حمل ریلی میتواند علاوه بر نقش پشتیبان، به یکی از ابزارهای مدیریت هزینه و بهبود رقابتپذیری شرکت تبدیل شود.
تثبیت سهم ۴۵.۹ درصدی حمل ریلی البته به تداوم دسترسی به واگن، ظرفیت خطوط ریلی، سرعت بارگیری و تخلیه و اتصال مناسب شبکه به مراکز مصرف وابسته است. در صورت استمرار این روند، افزایش سهم ریل میتواند جایگاه لجستیک را در راهبرد عملیاتی فولاد هرمزگان پررنگتر کند.
.jpg)
