به گزارش فولادنامه، صنعت فولاد جهان در حال ورود به دورهای است که در آن میزان انتشار کربن در کنار تولید، قیمت و کیفیت محصول به یکی از شاخصهای مهم رقابت تبدیل شده است؛ موضوعی که برای حفظ جایگاه فولاد ایران در بازارهای آینده اهمیت بیشتری پیدا میکند.
بر اساس دادههای انجمن جهانی فولاد، شدت انتشار دیاکسیدکربن در سال ۲۰۲۴ در مسیر کوره بلند و کنورتور اکسیژنی حدود ۲.۳۴ تن به ازای هر تن فولاد خام بوده است. این میزان در مسیر آهن اسفنجی و کوره قوس الکتریکی حدود ۱.۴۷ تن و در تولید فولاد از قراضه با کوره قوس حدود ۰.۶۹ تن گزارش شده است.
فولاد خوزستان به دلیل استفاده گسترده از احیای مستقیم و کورههای قوس الکتریکی، از ظرفیت مناسبی برای حرکت به سمت فولاد کمکربن برخوردار است. با این حال، استفاده از کوره قوس بهتنهایی به معنای تولید فولاد سبز نیست و میزان انتشار کربن به عواملی مانند نوع مواد اولیه، منشأ برق، بهرهوری تجهیزات و عملکرد کل زنجیره تولید وابسته است.
فولاد خوزستان در سال ۱۴۰۳ حدود ۲.۹ میلیون تن شمش فولادی و بیش از ۵.۱ میلیون تن آهن اسفنجی تولید کرد. همچنین در همین سال حدود ۹۸۰ هزار تن تولید بهدلیل محدودیتهای انرژی محقق نشد؛ موضوعی که اهمیت تأمین انرژی پایدار و حرکت به سمت منابع کمکربنتر را در مسیر توسعه این مجموعه نشان میدهد.
در این میان، پروژه زمزم ۳ با ظرفیت طراحی حدود ۱.۷۶ میلیون تن آهن اسفنجی در سال، از طرحهای مهم فولاد خوزستان در بخش آهنسازی محسوب میشود و میتواند به تقویت این بخش و متوازنتر شدن زنجیره تولید کمک کند.
بر این اساس، مسیر فولاد خوزستان برای توسعه فولاد کمکربن به مجموعهای از اقدامات شامل تأمین برق پایدار، توسعه انرژیهای کمکربن، کاهش مصرف انرژی، افزایش بهرهوری، هوشمندسازی فرآیندها و ایجاد سازوکار دقیق برای اندازهگیری و راستیآزمایی انتشار کربن وابسته است.
در واقع، مزیت فولاد خوزستان برای ورود به مسیر فولاد کمکربن از فناوری آغاز میشود، اما تحقق آن نیازمند ارتقای بهرهوری و مدیریت انرژی در کل زنجیره تولید است.
منبع: تجارت، معدن و فولاد
مطالب مرتبط


