به گزارش فولادنامه به نقل از بیرونیت، امین ابراهیمی، مدیرعامل فولاد خوزستان، با اشاره به افزایش صادرات شمش فولادی چین به کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس اعلام کرد که بر اساس آمار گمرک چین، صادرات این محصول در هشت ماه نخست سال ۲۰۲۶ از ۱.۷ میلیون تن فراتر رفته و نسبت به مدت مشابه سال قبل ۱۶۶.۷ درصد افزایش یافته است.

بر اساس آمار اعلام‌شده، عربستان سعودی با واردات ۸۵۳ هزار و ۸۰۰ تن، بزرگ‌ترین مقصد شمش چینی در منطقه بوده است. امارات با واردات ۵۷۴ هزار و ۶۰۰ تن و رشد ۸۶۱.۵ درصدی، و عمان با واردات ۳۲۸ هزار و ۸۰۰ تن و افزایشی بیش از ۱۶ برابری، دیگر مقاصد اصلی این محموله‌ها بوده‌اند.

ابراهیمی معتقد است افزایش واردات شمش چین را باید حاصل هم‌زمان کاهش عرضه ایران و رقابت قیمتی دانست. به گفته او، تخریب بخشی از ظرفیت فولاد ایران در جریان جنگ و بسته‌شدن تنگه هرمز، حدود ۲۵۰ هزار تن بیلت و اسلب در ماه را از عرضه منطقه خارج کرد. در چنین شرایطی، نوردکاران امارات و عمان برای ادامه تولید به بازارهای جهانی روی آوردند و شمش چین به دلیل قیمت پایین‌تر، به یکی از گزینه‌های اصلی تأمین تبدیل شد.

مدیرعامل فولاد خوزستان با اشاره به مازاد حدود ۶۴۰ میلیون تنی ظرفیت فولاد جهان، فشار قیمتی چین را ساختاری و فراتر از یک وضعیت موقت ارزیابی کرد. از نگاه او، رقابت صرفاً بر سر قیمت نمی‌تواند مزیت پایداری برای فولادسازان ایرانی ایجاد کند؛ بلکه نزدیکی جغرافیایی، تحویل سریع‌تر، کیفیت یکنواخت، تداوم عرضه، قراردادهای بلندمدت و دیپلماسی تجاری فعال می‌توانند در بازگشت ایران به بازار منطقه مؤثر باشند.

با این حال، نشانه‌هایی از بازگشت عرضه ایران نیز دیده می‌شود. ابراهیمی از انجام معاملات جدید بیلت ایران برای مقاصد حاشیه خلیج فارس در محدوده ۴۱۵ تا ۴۲۰ دلار به ازای هر تن، بر مبنای قیمت تحویل روی کشتی (FOB)، خبر داده است. او تأکید کرد که بازگشت به بازار امکان‌پذیر است، اما بازیابی سهم ازدست‌رفته به زمان و برنامه نیاز دارد.

در کنار رقابت خارجی، تأمین انرژی نیز از عوامل تعیین‌کننده در موقعیت فولادسازان ایرانی است. ابراهیمی ناترازی برق و گاز را عاملی داخلی دانست که می‌تواند روند بازگشت به بازار را مختل کند و خواستار تعیین تکلیف تأمین پایدار انرژی صنعت فولاد پیش از اوج مصرف گاز در زمستان شد.
به این ترتیب، مسئله بازار شمش منطقه فقط به بازگشت عرضه ایران محدود نمی‌شود؛ حفظ سهم بازار در برابر رقیبی با مزیت قیمتی، به توان تولید پایدار و رقابت بر پایه مجموعه‌ای از مزیت‌های عملیاتی و تجاری وابسته است.