به گزارش فولادنامه به نقل از روابط عمومی شرکت فولاد خوزستان، ناترازی انرژی در سال‌های اخیر به یکی از مهم‌ترین چالش‌های صنایع انرژی‌بر کشور تبدیل شده و فولاد خوزستان نیز از پیامدهای این محدودیت‌ها در امان نمانده است. این شرکت در فصل گرم سال با محدودیت‌های برق و در فصل سرد با محدودیت گاز مواجه است؛ شرایطی که مستقیماً بر ظرفیت و استمرار تولید اثر می‌گذارد.
در صنعت فولاد، محدودیت انرژی صرفاً به معنای توقف موقت یک خط تولید نیست. در فرآیند احیای مستقیم، گاز طبیعی علاوه بر نقش سوخت، به‌عنوان خوراک فرآیند تولید آهن اسفنجی مورد استفاده قرار می‌گیرد و کاهش دسترسی به آن می‌تواند روند تولید را مختل کند. از سوی دیگر، محدودیت برق نیز فعالیت واحدهای مختلف زنجیره تولید را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
تکرار این محدودیت‌ها در طول سال، عملاً بخشی از ظرفیت تولید فولاد خوزستان را تحت فشار قرار داده است. پیامد آن نیز تنها به کاهش تولید محدود نمی‌شود و می‌تواند بر درآمد، سودآوری، صادرات و اشتغال مستقیم و غیرمستقیم این مجموعه اثر بگذارد.
در چنین شرایطی، فولاد خوزستان بخشی از راهکار خود را در کاهش وابستگی به شبکه سراسری جست‌وجو کرده است. ورود این شرکت به تملک یک نیروگاه اختصاصی ۵۲۰ مگاواتی سیکل ترکیبی، یکی از مهم‌ترین اقدامات در مسیر تأمین پایدار برق مورد نیاز مجموعه است.
این اقدام در کنار برنامه‌های بهینه‌سازی مصرف انرژی و توسعه فناوری‌های بازیافت حرارتی، نشان می‌دهد مسئله انرژی برای فولاد خوزستان از یک چالش مقطعی به یکی از موضوعات راهبردی تبدیل شده است؛ موضوعی که مستقیماً با تداوم تولید و استفاده از ظرفیت‌های موجود ارتباط دارد.
تجربه فولاد خوزستان نشان می‌دهد در شرایطی که ناترازی انرژی همچنان یکی از محدودیت‌های اصلی تولید در صنایع بزرگ کشور است، تأمین انرژی پایدار به بخشی از الزامات حفظ ظرفیت تولید تبدیل شده است. با این حال، توسعه نیروگاه و اجرای طرح‌های بهینه‌سازی در سطح بنگاه، نمی‌تواند جایگزین حل ریشه‌ای ناترازی در شبکه انرژی کشور شود.
برای فولادسازان بزرگی مانند فولاد خوزستان، تداوم تولید نیازمند دسترسی قابل اتکا به برق و گاز است؛ زیرا هرچه محدودیت انرژی طولانی‌تر شود، فاصله میان ظرفیت اسمی و تولید واقعی نیز بیشتر خواهد شد.