به گزارش فولادنامه به نقل از روابط عمومی شرکت فولاد سنگان، در فضای اقتصادی کنونی که تشدید تحریم‌های بین‌المللی موجب نوسانات شدید نرخ ارز، اختلال در زنجیره تأمین و افزایش بهای تمام‌شده شده است، سیستم‌های مالی سازمان‌ها دیگر صرفاً ابزار ثبت و گزارش‌دهی تاریخی نیستند. بر اساس نظریه اقتصاد سیاسی، گزارشگری مالی و رفتارهای محاسباتی تحت تأثیر فشارهای محیط کلان اقتصادی و کنش‌های سیاسی قرار دارند.
در چنین شرایطی، ارتقای عملکرد سیستم‌های مالی در شرکت‌های بزرگ صنعتی مانند فولاد سنگان نیازمند پیوند میان شفافیت مالی و تصمیم‌های عملیاتی است؛ تصمیم‌هایی که از کیفیت محصول و فرآیند تحویل تا مدیریت انرژی، آب، بهای تمام‌شده و بازار فروش را دربر می‌گیرد.

سودآوری از کیفیت محصول شروع می‌شود

یکی از پایه‌های سودآوری پایدار، کیفیت محصول و اعتماد بازار است. در بازار محصولات معدنی و فولادی، ثبات کیفیت گندله و کنسانتره می‌تواند ریسک عملیاتی خریداران را کاهش داده و قابلیت پیش‌بینی درآمد را افزایش دهد.
وقتی سیستم‌های کنترل کیفیت از تأمین مواد اولیه تا تحویل نهایی، یکنواختی محصول را تضمین می‌کنند، ریسک افت قیمت یا پس‌زدگی محموله‌ها کاهش می‌یابد و اعتبار شرکت در بورس کالا و بازارهای داخلی و صادراتی تقویت می‌شود.
در کنار آن، شفافیت در گزارشگری مالی و پرهیز از مدیریت سود می‌تواند اعتماد بازار را افزایش داده و جریان‌های نقدی حاصل از فروش را قابل‌اتکاتر کند.

تحویل محصول هم بخشی از سودآوری است

سودآوری و فروش فقط به میزان تولید وابسته نیست. سرعت و کیفیت تحویل محصول نیز می‌تواند بر جریان نقدی شرکت اثر بگذارد.
مدیریت صف‌های بارگیری، دقت در توزین و حفظ سلامت فیزیکی محصول هنگام خروج، از جمله عواملی هستند که می‌توانند هزینه‌های پنهان تحویل را کاهش دهند.
از منظر مالی، تسهیل فرآیند تحویل به مشتری می‌تواند دوره وصول مطالبات و چرخه تبدیل نقدینگی را کوتاه‌تر کند. کاهش زمان معطلی و جلوگیری از افت کیفیت محصول در مرحله حمل نیز به حفظ ارزش فروش و افزایش بازده سرمایه در گردش کمک می‌کند.

هزینه توقف را باید پیش از توقف محاسبه کرد

در شرایط تحریم، بهره‌وری دیگر فقط به معنای تولید بیشتر نیست؛ مسئله اصلی، تولید اقتصادی و کنترل بهای تمام‌شده است.
ناترازی انرژی و آب می‌تواند با ایجاد توقف‌های ناخواسته، سهم هزینه‌های ثابت در هر تن محصول را افزایش داده و حاشیه سود را کاهش دهد. از این منظر، سرمایه‌گذاری در خودتأمینی انرژی، از جمله انرژی‌های تجدیدپذیر، و تأمین پایدار یا بازچرخانی آب، تنها یک اقدام زیرساختی یا محیط‌زیستی نیست؛ بلکه می‌تواند ابزاری برای مدیریت ریسک توقف تولید باشد.
سیستم مالی در اینجا می‌تواند با مقایسه هزینه واقعی توقف خطوط با هزینه سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های پایدار، به تصمیم‌گیری درباره صرفه اقتصادی این اقدامات کمک کند.

فروش متنوع، ریسک کمتری دارد

در شرایط رکود و تحریم، وابستگی به یک بازار یا خریدار خاص می‌تواند ریسک تمرکز درآمد را افزایش دهد.
تنوع‌بخشی به کانال‌های فروش، از بورس کالا و بازار داخلی گرفته تا صادرات و خریداران راهبردی، در کنار اعطای اعتبار تجاری بر اساس ارزیابی ریسک مشتریان، می‌تواند به حفظ تعادل میان حجم فروش و جریان نقدی کمک کند.

در نهایت، سودآوری پایدار در فولاد سنگان تنها به میزان تولید وابسته نیست. کیفیت محصول، سرعت تحویل، هزینه انرژی و آب، بهای تمام‌شده و تنوع بازارهای فروش، همگی بخشی از زنجیره‌ای هستند که نتیجه آن در صورت‌های مالی شرکت دیده می‌شود.
در چنین شرایطی، سیستم مالی می‌تواند با کنار هم قرار دادن این عوامل، از یک واحد صرفاً ثبت‌کننده اعداد به بخشی از فرآیند تصمیم‌گیری برای کنترل هزینه، حفظ سودآوری و افزایش تاب‌آوری شرکت در برابر شوک‌های بیرونی تبدیل شود.