به گزارش فولادنامه به نقل از ایراسین، بازسازی فولاد مبارکه در ماه‌های اخیر تنها به تعمیر و احیای تجهیزات محدود نبوده و سرعت بازگشت ظرفیت تولید، یکی از مهم‌ترین شاخص‌های این پروژه بوده است. در این میان، بازگشت کوره شماره ۸ ناحیه فولادسازی به مدار در مدت ۴۵ روز، نمونه‌ای از توان مجموعه برای اجرای سریع عملیات بازسازی به شمار می‌رود.
اهمیت این عدد از آنجا ناشی می‌شود که زمان در صنعت فولاد، مستقیماً با تولید و زنجیره تأمین ارتباط دارد. هر روز کاهش زمان توقف یک واحد تولیدی، به بازگشت سریع‌تر ظرفیت عرضه و استمرار فعالیت صنایع پایین‌دستی کمک می‌کند.

بازسازی؛ پروژه‌ای که هنوز ادامه دارد
بازسازی فولاد مبارکه همچنان در حال اجراست و هدف نهایی، بازگرداندن کامل واحدهای آسیب‌دیده و ظرفیت تولید به وضعیت پایدار است. با این حال، سرعت اجرای برخی پروژه‌ها از برنامه زمان‌بندی پیش‌بینی‌شده جلوتر بوده است.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، پیشرفت بخش آهن‌سازی بیش از ۳۲ درصد و پیشرفت فولادسازی حدود ۳۸ درصد اعلام شده است. در گزارش‌های بعدی نیز پیشرفت آهن‌سازی حدود ۱۶ درصد جلوتر از برنامه عنوان شد و هدف بازگشت کامل واحدهای آسیب‌دیده تا پایان سال ۱۴۰۵ در نظر گرفته شده است.

آمادگی پیش از بحران، پشتوانه بازسازی
یکی از عوامل مؤثر در سرعت بازسازی، اقداماتی است که پیش از وقوع بحران در فولاد مبارکه انجام شده بود. مطالعات آینده‌پژوهی، طراحی سناریوهای بحران و اقدامات پدافند غیرعامل، بخشی از این آمادگی را تشکیل می‌داد.
در حوزه منابع انسانی نیز ساختار مدیریت بحران بر شناسایی مشاغل حساس، جانشین‌پروری، حفظ دانش سازمانی و تعریف بسته‌های دانشی برای مشاغل بحرانی استوار شده بود.
این آمادگی در زمان وقوع بحران امکان واکنش سریع‌تر را فراهم کرد؛ از جمله تخلیه حدود ۲۷۰۰ نفر در کمتر از ۱۴ دقیقه با استفاده از حدود ۴۰۰ دستگاه اتوبوس.

۴۵ روز برای بازگشت کوره شماره ۸
کوره شماره ۸ ناحیه فولادسازی پس از آسیب، در سوم خرداد به مدار تولید بازگشت. این در حالی بود که برآورد اولیه، زمان بیشتری برای بازگشت آن در نظر گرفته بود.
عملیات بازسازی این کوره از ارزیابی و طراحی تا تأمین قطعات، نصب، نوسازی و راه‌اندازی، با استفاده از ظرفیت داخلی انجام شد. نتیجه این فرآیند، بازگشت کوره به مدار در ۴۵ روز بود.
این تجربه نشان می‌دهد سرعت بازسازی فقط به توان فنی برای تعمیر یک تجهیز وابسته نیست؛ بلکه هماهنگی میان بخش‌های فنی، خرید، مالی، توسعه و منابع انسانی نیز در کوتاه‌شدن زمان بازگشت تولید نقش دارد.

بازسازی بدون توقف فعالیت سازمان
فولاد مبارکه در کنار اجرای پروژه‌های بازسازی، فعالیت‌های جاری خود را نیز ادامه داده است. بخش‌های تولید، خرید، مالی، منابع انسانی، توسعه، زنجیره تأمین و بازار هم‌زمان با عملیات بازسازی به فعالیت خود ادامه داده‌اند.
در این چارچوب، تشکیل گروه‌های تخصصی و برگزاری جلسات منظم بازسازی، امکان پیشبرد هم‌زمان پروژه‌های مختلف را فراهم کرده است. شرکت‌های زیرمجموعه و نیروهای متخصص نیز در بخش‌های مختلف عملیات بازسازی به کار گرفته شده‌اند.

سرمایه انسانی در خدمت بازگشت تولید
یکی دیگر از محورهای این تجربه، استفاده از ظرفیت نیروی انسانی در فرآیند بازسازی است. کارکنانی که به دلیل توقف موقت برخی بخش‌ها امکان فعالیت در محل قبلی خود را نداشتند، در بخش‌هایی از عملیات بازسازی به کار گرفته شدند.
به این ترتیب، بخشی از ظرفیت انسانی سازمان به جای خروج از چرخه فعالیت، در خدمت بازسازی قرار گرفت و دانش فنی و تجربه کارکنان به یکی از منابع اصلی برای بازگشت تجهیزات تبدیل شد.
در مجموع، تجربه بازسازی فولاد مبارکه نشان می‌دهد تاب‌آوری تولید فقط به حفظ تجهیزات محدود نیست؛ آمادگی سازمانی، حفظ دانش تخصصی، جانشین‌پروری و توان هماهنگ‌کردن بخش‌های مختلف نیز بخشی از ظرفیت یک مجموعه صنعتی برای بازگشت سریع به مدار تولید است.