
به گزارش فولادنامه، فولاد سنگان در ادامه برنامههای توسعهای خود، تکمیل زنجیره تولید، تأمین پایدار خوراک و انرژی و افزایش بهرهوری را از طریق اجرای پروژههای معدنی و صنعتی، توسعه انرژی تجدیدپذیر، هوشمندسازی و بومیسازی تجهیزات دنبال میکند.
یکی از طرحهای مهم این مجموعه، احداث کارخانه ۲.۵ میلیون تنی کنسانتره هماتیت–مگنتیت است که با هدف تقویت زنجیره ارزش و تأمین پایدار خوراک در دست اجرا قرار دارد. به گفته مجید مصطفوی، معاون توسعه و تکنولوژی فولاد سنگان، بخش قابل توجهی از فعالیتهای مهندسی، تأمین و اجرا انجام شده و هماهنگی میان تأمین مالی، تجهیزات و عملیات اجرایی از محورهای پیگیری پروژه است. زمان ورود طرح به مدار تولید نیز پس از تکمیل الزامات فنی، تأمین تجهیزات و راهاندازی آزمایشی مشخص خواهد شد.
فولاد سنگان همچنین توسعه ظرفیت گندلهسازی تا ۷.۵ میلیون تن را دنبال میکند. در این مسیر، توسعه معادن و اکتشاف، افزایش بهرهوری استخراج از ذخایر موجود و تنوعبخشی به منابع تأمین سنگآهن در دستور کار قرار گرفته است. کارخانه ۲.۵ میلیون تنی کنسانتره نیز قرار است بخشی از خوراک مورد نیاز گندلهسازی را تأمین کند.
در بخش انرژی، پروژه نیروگاه بادی ۲۰۰ مگاواتی بهعنوان یکی از محورهای راهبرد امنیت انرژی فولاد سنگان دنبال میشود. این طرح با توجه به قرارگیری منطقه در کریدور بادی، با هدف تأمین بخشی از برق مورد نیاز از منبع تجدیدپذیر و کاهش وابستگی به شبکه اجرا خواهد شد. همزمان، مدیریت مصرف و توسعه سایر روشهای تأمین انرژی نیز در برنامه شرکت قرار دارد.
تحول دیجیتال نیز بخش دیگری از برنامه فولاد سنگان است. بر اساس این برنامه، پایش مصرف آب، برق و گاز و حرکت به سمت دیسپاچینگ هوشمند در حال توسعه است و میزان مصرف انرژی در سطح تجهیزات رصد میشود. شاخصهایی مانند مصرف انرژی و آب به ازای هر تن محصول، توقف تجهیزات، راندمان خطوط و نرخ بازیابی نیز برای استفاده در مدیریت مصرف و افزایش بهرهوری پایش میشوند.
در حوزه بومیسازی نیز تاکنون ۸۵۰۰ قطعه مورد مطالعه مهندسی معکوس قرار گرفته و بیش از ۵۵۰ قطعه بومیسازی شده است. تمرکز این برنامه بر تجهیزاتی است که وابستگی خارجی، زمان تأمین طولانی یا اهمیت بالایی در استمرار تولید دارند؛ بهویژه تجهیزات و قطعات بخشهای فرآوری سنگآهن، کنسانتره و گندلهسازی.
به گفته معاون توسعه و تکنولوژی فولاد سنگان، هدف از این اقدامات صرفاً افزایش تعداد قطعات بومیسازیشده نیست، بلکه کاهش ارزبری و زمان تأمین، جلوگیری از توقف تجهیزات و افزایش قابلیت اطمینان خطوط تولید دنبال میشود.
منبع: تجارت، معدن و فولاد
مطالب مرتبط
