به گزارش فولادنامه، بازار لوله فولادی در هفته‌های اخیر تحت تأثیر افزایش هزینه مواد اولیه و شرایط عمومی بازار فولاد، با رشد قابل‌توجه قیمت‌ها مواجه شده است. بررسی نرخ‌های بازار نشان می‌دهد قیمت برخی انواع لوله در این مدت حدود ۱۵ تا ۲۰ درصد افزایش یافته؛ روندی که بیش از آنکه به یک محصول خاص محدود باشد، از فشار هزینه در بخش پایین‌دستی زنجیره فولاد حکایت دارد.
در این میان، ورق گرم مهم‌ترین عامل اثرگذار بر هزینه تولید لوله و پروفیل است. از آنجا که بخش قابل‌توجهی از این محصولات با استفاده از ورق گرم تولید می‌شود، افزایش نرخ ورق با فاصله زمانی کوتاهی در قیمت تمام‌شده واحدهای تولیدی منعکس می‌شود. رشد هم‌زمان هزینه تأمین مواد اولیه، حمل‌ونقل و سرمایه در گردش نیز فشار بیشتری بر تولیدکنندگان وارد کرده است.
ورق گرم؛ محرک اصلی افزایش قیمت لوله
بررسی قیمت‌های ثبت‌شده در بازار نشان می‌دهد نرخ لوله‌های مختلف بسته به نوع، ضخامت، روش تولید و مشخصات فنی، اختلاف قابل‌توجهی دارد. برای نمونه، قیمت برخی لوله‌های گلخانه‌ای ۲.۵ میلی‌متری به حدود ۱۸۵ هزار و ۸۲۰ تومان به ازای هر کیلوگرم رسیده و نرخ برخی نمونه‌های ضخیم‌تر نیز در محدوده ۱۸۷ تا نزدیک ۱۸۹ هزار تومان قرار دارد.
در بخش لوله‌های داربستی نیز نرخ برخی محصولات حدود ۱۲۲ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم گزارش شده است. در بازار لوله مانیسمان نیز علاوه بر قیمت فولاد، عواملی مانند سایز، رده، نوع تولید و وابستگی برخی محصولات به واردات، اختلاف قیمت میان محصولات را افزایش داده است.
در سمت مواد اولیه، نرخ ورق گرم در بازار در سطوح بالایی قرار گرفته و بسته به کارخانه، ضخامت و مشخصات محصول، قیمت‌هایی از حدود ۸۴ هزار تومان تا بیش از ۱۵۴ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم گزارش شده است. به این ترتیب، افزایش قیمت ورق مستقیماً حاشیه سود تولیدکنندگان لوله و پروفیل را تحت فشار قرار داده است.
تولیدکنندگان میان حفظ حاشیه سود و افزایش قیمت
افزایش هزینه مواد اولیه، تولیدکنندگان لوله را در موقعیتی قرار داده که یا باید بخشی از رشد هزینه‌ها را از حاشیه سود خود جبران کنند یا آن را به قیمت نهایی منتقل کنند. روند فعلی بازار نشان می‌دهد بخش قابل‌توجهی از این افزایش هزینه به قیمت فروش منتقل شده و رشد ۱۵ تا ۲۰ درصدی نرخ برخی محصولات را رقم زده است.
نرخ ارز نیز در این میان نقش مهمی دارد. اثر نوسانات ارزی تنها به مواد اولیه وارداتی محدود نمی‌شود و هزینه قطعات، تجهیزات، حمل‌ونقل و جایگزینی موجودی انبار را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. این مسئله برای محصولاتی مانند لوله‌های خاص و مانیسمان که وابستگی بیشتری به واردات دارند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.
بر این اساس، قیمت لوله فولادی در بازار اکنون در دامنه گسترده‌ای قرار گرفته و نرخ برخی محصولات از حدود ۱۱۳ هزار تومان تا نزدیک ۱۸۹ هزار تومان به ازای هر کیلوگرم گزارش شده است.
افزایش قیمت لوله به پروژه‌ها منتقل می‌شود
لوله فولادی در بخش‌های مختلفی از جمله ساختمان، گلخانه، داربست، تأسیسات، صنایع نفت و گاز، انتقال سیالات و واحدهای صنعتی مصرف می‌شود. بنابراین افزایش قیمت این محصول تنها یک تغییر در بازار فولاد نیست و می‌تواند هزینه اجرای پروژه‌ها را نیز افزایش دهد.
در پروژه‌های ساختمانی، رشد نرخ لوله‌های داربستی و تأسیساتی هزینه تجهیز کارگاه را بالا می‌برد و در پروژه‌های صنعتی نیز افزایش قیمت لوله می‌تواند هزینه سرمایه‌گذاری و اجرای طرح‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.
هم‌زمان، بازار پروفیل نیز تحت تأثیر افزایش قیمت ورق قرار گرفته است. وابستگی مستقیم این محصول به ورق فولادی باعث شده فشار هزینه از بازار مواد اولیه به بخش پایین‌دستی منتقل شود و در برخی موارد، سرعت افزایش قیمت پروفیل حتی از ورق نیز بیشتر باشد.
خطر رکود در صورت عقب‌ماندن تقاضا
با وجود رشد قیمت‌ها، ادامه این روند الزاماً به معنای رونق بازار نیست. اگر قدرت خرید مصرف‌کنندگان و پروژه‌های ساختمانی و صنعتی با نرخ‌های جدید همراه نشود، ممکن است افزایش قیمت به کاهش حجم معاملات منجر شود.
به این ترتیب، بازار لوله فولادی در شرایطی قرار گرفته که از یک سو هزینه مواد اولیه، نرخ ارز و هزینه تولید افزایش یافته و از سوی دیگر ظرفیت تقاضا برای پذیرش قیمت‌های جدید محدود است. در چنین شرایطی، مسیر آینده بازار بیش از هر چیز به روند قیمت ورق گرم، وضعیت عرضه فولاد، نرخ ارز و توان خرید مصرف‌کنندگان وابسته خواهد بود.


منبع: آهن آنلاین