به گزارش فولادنامه، مجتمع آریان فولاد، شامل شرکت‌های نورد آریان فولاد و ذوب‌آهن آریان بوئین‌زهرا، اعلام کرده است که از ابتدای فروردین تا پایان مردادماه ۱۴۰۵، به دلیل قطع کامل برق، عملاً هیچ‌گونه تولید و فعالیتی نداشته است.

این مجتمع با اشتغال مستقیم حدود هزار نفر، توقف پنج‌ماهه تولید را یکی از جدی‌ترین چالش‌های پیش‌روی خود عنوان کرده است. بر اساس اعلام آریان فولاد، طی این مدت حقوق کارکنان نیز پرداخت نشده و ادامه توقف تولید می‌تواند تبعات آن را به زنجیره تأمین و خانواده‌های کارکنان نیز منتقل کند.

صنعت فولاد از جمله صنایعی است که استمرار انرژی در آن اهمیت ویژه‌ای دارد. قطع طولانی‌مدت برق تنها به کاهش تولید محدود نمی‌شود و می‌تواند هزینه‌های ناشی از توقف و راه‌اندازی مجدد خطوط، آسیب به تجهیزات و افزایش هزینه‌های عملیاتی را به واحدهای فولادی تحمیل کند.

آریان فولاد نیز با تأکید بر پیوسته بودن فرآیند تولید فولاد، اعلام کرده است که مسئله این مجموعه قطعی چندساعته برق نیست، بلکه توقفی چندماهه است که بقای کارخانه را تهدید می‌کند.

آریان فولاد همچنین نسبت به دریافت هزینه‌های مرتبط با برق در دوره توقف تولید اعتراض کرده است.

این مجموعه مدعی است شرکت برق منطقه‌ای زنجان، با وجود قطع برق، مبالغی را بابت حق اشتراک، دیماند و هزینه‌های حمل، ترانزیت و انتقال برق از این مجتمع دریافت کرده است.

از دیدگاه آریان فولاد، نحوه مدیریت و تخصیص برق در شرایط محدودیت انرژی باید به‌گونه‌ای باشد که واحدهای تولیدی فعال و سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده در صنعت، بیش از این تحت فشار قرار نگیرند.

مدیریت آریان فولاد اعلام کرده است که طی ماه‌های گذشته، مکاتبات و پیگیری‌های اداری و قانونی متعددی را برای حل مشکل تأمین برق انجام داده، اما این اقدامات تاکنون به نتیجه مورد انتظار منجر نشده است.

این مجموعه همچنین مدعی شده است که مدیرعامل شرکت برق منطقه‌ای زنجان، پروانه برهانی، مدیران آریان فولاد را به حضور نپذیرفته و پیگیری‌ها به معاونان و کارشناسان ارجاع شده است.

در بخش دیگری از اظهارات آریان فولاد، موضوع سرمایه‌گذاری برای احداث نیروگاه مطرح شده است.

بر اساس ادعای این مجتمع، برای احداث نیروگاه و تأمین برق مورد نیاز، هزینه‌ای معادل ۱۰۰ میلیون دلار پرداخت شده است؛ با این حال، آریان فولاد مدعی است برق تولیدی در اختیار این مجموعه قرار نمی‌گیرد و به شرکت پیشنهاد شده است برق مورد نیاز خود را از بازار آزاد خریداری کند.

این ادعا نیازمند بررسی و پاسخ دستگاه‌های مسئول است؛ چراکه در صورت صحت، موضوع می‌تواند پرسش‌هایی درباره نحوه تخصیص برق تولیدی نیروگاه و تعهدات مرتبط با سرمایه‌گذاری انجام‌شده ایجاد کند.

مدیریت و کارکنان آریان فولاد با برگزاری تجمع صنفی، خواستار تأمین برق و بازگشت این مجتمع به چرخه تولید شده‌اند.

اکنون با گذشت چند ماه از توقف فعالیت، مسئله اصلی برای این واحد فولادی، تنها جبران تولید ازدست‌رفته نیست؛ بلکه تعیین تکلیف وضعیت برق، حفظ اشتغال و جلوگیری از آسیب بیشتر به تجهیزات و سرمایه‌گذاری انجام‌شده است.

تداوم توقف تولید آریان فولاد می‌تواند بار دیگر این پرسش را در صنعت فولاد مطرح کند که در شرایط کمبود انرژی، چه سازوکاری برای حفظ تولید واحدهای فولادی و صیانت از سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده در این صنعت وجود دارد؟