به گزارش فولادنامه؛ هفته‌‌ی پیش رو، برخلاف هفته‌های آرام تابستانی، تقویمی پر از نقطه‌های حساس دارد. برای بازار فولاد و مواد اولیه‌ی آن، حداقل پنج رویداد در روزهای پیش رو می‌توانند مسیر قیمت‌ها را تغییر دهند؛ از داده‌ی تورم چین تا نشست‌های احتمالی درباره‌ی تنگه هرمز. زیر پوستِ این هفته را با هم مرور می‌کنیم.

یکشنبه، ۹ آگوست: شکاف قیچی‌مانند تورم چین

نخستین نقطه‌ی حساس هفته، همین فردا رقم می‌خورد. آمار رسمی چین درباره‌ی شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) و شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) ماه ژوئیه منتشر می‌شود. نکته‌ای که تحلیل‌گران این هفته دقیق زیر نظر دارند، «شکاف قیچی‌مانند» میان این دو شاخص است: در ماه ژوئن، رشد PPI به‌اندازه‌ی ۳.۱ واحد درصد از رشد CPI جلوتر بود، وضعیتی که نشان می‌دهد سودآوری در مواد خام و بخش بالادستی -از جمله سنگ‌آهن و فولاد خام- بهتر از بخش‌های پایین‌دستی و مصرف‌کننده است. اگر این شکاف فردا بازهم بازتر شود، سیگنالی است که تقاضای نهایی هنوز ضعیف مانده، حتی اگر قیمت مواد اولیه بالا برود؛ ترکیبی که برای فولادسازانی که میان هزینه‌ی خرید سنگ‌آهن و قیمت فروش محصول نهایی گیر کرده‌اند، هفته‌ی راحتی نخواهد بود.

در طول هفته: سرنوشت توافق تنگه هرمز

هیچ تاریخ ثابتی برایش اعلام نشده، اما بازار نفت و دلار در تمام روزهای این هفته چشم به تنگه هرمز دارد. بیانیه‌ی مشترک ایران و عمان درباره‌ی مدیریت تردد کشتی‌ها هنوز در حال بازبینی است و به گفته‌ی مقام‌های ایرانی، مسیر توافق‌شده -نه بازگشایی کامل- تنها برای بازه‌ی دو تا چهار ماه فعال خواهد ماند. هر نشانه‌ای از نهایی‌شدن یا برعکس، به‌تعویق‌افتادن این بیانیه در روزهای پیش رو، می‌تواند نوسان چند دلاری در قیمت نفت و چند دهم واحدی در شاخص دلار (که هفته را نزدیک ۹۹.۸ آغاز کرده) ایجاد کند. برای هزینه‌ی انرژی کارخانه‌های فولاد در سراسر جهان، این شاید مهم‌ترین متغیر نامشخص هفته باشد.

چهارشنبه، ۱۲ آگوست: تورم مصرف‌کننده‌ی آمریکا

میانه‌ی هفته، کانون توجه به آمریکا منتقل می‌شود. گزارش تورم مصرف‌کننده (CPI) ماه ژوئیه‌ی آمریکا چهارشنبه منتشر می‌شود؛ پیش‌بینی‌ها رشد سالانه‌ای در محدوده‌ی ۳.۴ تا ۳.۶ درصد را نشان می‌دهند. این عدد مستقیماً روی انتظارات از تصمیم بعدی فدرال‌رزرو (نشست ۱۶ سپتامبر) اثر می‌گذارد و از آن مسیر، به شاخص دلار و هزینه‌ی تأمین مالی معاملات جهانی فولاد و سنگ‌آهن -که غالباً به دلار قیمت‌گذاری می‌شوند- سرایت می‌کند. دلاری ضعیف‌تر معمولاً به‌نفع قیمت کالاهای پایه است؛ دلاری قوی‌تر برعکس.

پنجشنبه، ۱۳ آگوست: تورم تولیدکننده‌ی آمریکا

یک روز بعد، گزارش شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) آمریکا منتشر می‌شود؛ شاخصی که پیش‌نمای CPI ماه‌های آینده است و برای صنایع فلزی و انرژی‌بر آمریکا، تصویر واضح‌تری از فشار هزینه در زنجیره‌ی تولید ارائه می‌دهد.

جمعه، ۱۴ آگوست: خرده‌فروشی آمریکا، آزمون تقاضای واقعی

هفته با گزارش خرده‌فروشی ژوئیه‌ی آمریکا بسته می‌شود؛ عددی که نشان می‌دهد مصرف‌کننده‌ی آمریکایی، پس از ماه‌ها نگرانی از تورم و تعرفه، هنوز خرج می‌کند یا نه. برای صنعت فولاد آمریکا -که همین هفته‌های اخیر با رکورد فروش نوکور و ارتقای چشم‌انداز سود یو‌اس استیل خبرساز شده- این گزارش می‌تواند تأیید یا تردید در روند بهبود بیفزاید.

در پس‌زمینه، بدون تاریخ مشخص: دو نبرد بی‌سروصدا

دو جبهه‌ی دیگر هم، بی‌آنکه تاریخ دقیقی داشته باشند، در سراسر این هفته باز خواهند ماند. نخست، کشمکش گروه دولتی خرید سنگ‌آهن چین (CMRG) با ریوتینتو بر سر قراردادهای سپتامبر؛ تا زمانی که این مذاکرات به نتیجه نرسد، نوسان در بورس دالیان و سنگاپور ادامه خواهد داشت. دوم، پرونده‌ی رادیانت ورلد؛ با مسدودشدن حساب‌های این تریدر بزرگ سنگ‌آهن در سنگاپور توسط دویچه‌بانک و KBC، بازار این هفته باید ببیند آیا بانک‌ها و شرکای تجاری دیگر هم به این صف می‌پیوندند یا بحران اعتماد محدود می‌ماند.

جمع‌بندی هفته‌ی پیش رو

اگر بخواهیم این هفته را در یک جمله خلاصه کنیم: بازار فولاد میان دو نیروی متضاد گیر کرده -از یک‌سو داده‌های تورمی آمریکا و چین که می‌توانند مسیر دلار و هزینه‌ی سرمایه را روشن کنند، و از سوی دیگر عدم‌قطعیت ژئوپلیتیک در هرمز و بی‌اعتمادی در زنجیره‌ی تأمین سنگ‌آهن که هیچ تقویمی ندارند و هر لحظه می‌توانند غافلگیرکننده باشند.

درسی برای ایران

نکته‌ی قابل‌تأمل برای این هفته آن است که، برخلاف بسیاری از داده‌های تقویمی که در بالا اشاره شد، مهم‌ترین متغیر نامشخص هفته -یعنی سرنوشت توافق هرمز- مستقیماً به تصمیم‌گیری در تهران گره خورده است. این یعنی در حالی که بازارهای جهانی فولاد چشم به واشنگتن و پکن دارند، این‌بار چشم‌ها به تهران هم دوخته شده؛ فرصتی که اگر با ثبات و شفافیت مدیریت شود، می‌تواند جایگاه چانه‌زنی ایران را در معادلات انرژی و فلزات تقویت کند.

از سوی دیگر، نبرد ادامه‌دار CMRG با ریوتینتو یادآوری می‌کند که زنجیره‌ی تأمین سنگ‌آهن و زغال‌سنگ صنعت فولاد ایران هم باید برای دوره‌های طولانی چانه‌زنی و نوسان قیمت آماده باشد، و پرونده‌ی رادیانت ورلد هم هشداری است که در معاملات بین‌المللی مواد اولیه، اعتبار طرف تجاری باید همان‌قدر رصد شود که خودِ قیمت.