به گزارش فولادنامه، در جدول قیمت‌های روزانه استیل‌اوربیس که امروز، سه‌شنبه ۴ آگوست ۲۰۲۶، به‌روزرسانی شد، یک الگوی به‌ظاهر ساده اما پرمعنا خودنمایی می‌کند: تقریباً همه‌چیز در بازار جهانی فولاد این هفته ارزان‌تر شده، به‌جز قراضه. سنگ‌آهن ۶۲ درصد سی‌اف‌آر چین در هفته اخیر ۴ درصد افت کرده، ورق گرم فوب چین (تولیدکنندگان بزرگ) ۰.۷ درصد پایین رفته، و مفتول فوب چین ۱.۴۹ درصد ارزان‌تر شده است. اما در همین بازه، قراضه اچ‌ام‌اس ۸۰:۲۰ سی‌اف‌آر ترکیه -مهم‌ترین بنچمارک قراضه وارداتی جهان- ۲.۰۶ درصد در هفته گذشته گران‌تر شده و شاخص قراضه ترکیه استیل‌اوربیس هم ۱.۲۳ درصد رشد کرده است. شاخص قراضه صادراتی اچ‌ام‌اس آمریکا (ساحل شرقی) هم با رشد ۱.۲۵ درصدی همسو با این روند حرکت کرده.

چرا این واگرایی مهم است

بازار فولاد معمولاً وقتی درباره «روند بازار» صحبت می‌کند، همه محصولات را کم‌وبیش هم‌جهت فرض می‌کند: یا همه گران می‌شوند، یا همه ارزان. اما سیگنال امروز دقیقاً برعکس این فرض را نشان می‌دهد؛ یک واگرایی مشخص میان مواد اولیه و محصول نهایی از یک‌سو، و قراضه از سوی دیگر. طبق گزارش‌های اخیر استیل‌اوربیس از بازار قراضه، بازار واردات قراضه ترکیه در روزهای پایانی ژوئیه هم روند صعودی آرام اما پیوسته‌ای را نشان می‌داد؛ روندی که امروز در قالب همین اعداد رسمی تثبیت شده است.

این واگرایی برای فولادسازانی که با روش کوره قوس الکتریکی (EAF) و بر پایه قراضه کار می‌کنند، معنای مشخصی دارد: نهاده اصلی تولیدشان -قراضه- در حال گران‌شدن است، درحالی‌که قیمت فروش محصول نهایی (مثلاً ورق گرم یا مفتول) در همان بازه زمانی روند نزولی داشته. نتیجه مستقیم این ترکیب، فشردگی حاشیه سود کارخانه‌های متکی به قراضه است؛ دقیقاً همان چیزی که در گزارش‌های استیل‌اوربیس با اشاره به رشد قیمت میلگرد فوب ترکیه (۰.۴۴ درصد) هم به‌طور غیرمستقیم بازتاب پیدا کرده -تلاش تولیدکنندگان برای عبور فشار هزینه قراضه به قیمت فروش محصول.

درسی برای صنعت فولاد ایران

این سیگنال یک‌روزه، برای صنعت فولاد ایران اهمیت مستقیم دارد؛ نه به این دلیل که ایران مستقیماً قراضه با نرخ ترکیه وارد می‌کند، بلکه به این دلیل که بخش بزرگی از زنجیره تولید فولاد ایران هم بر پایه کوره قوس الکتریکی و احیای مستقیم بنا شده -همان مسیر فناوری‌ای که در شماره‌های قبلی این نشریه هم به‌عنوان مزیت ساختاری صنعت ایران معرفی شد. وقتی بازار جهانی نشان می‌دهد نهاده‌های فلزی پایه (قراضه) می‌توانند مستقل از روند کلی قیمت محصول نهایی حرکت کنند، این هشداری است برای فولادسازان ایرانی که هزینه تمام‌شده را صرفاً بر اساس روند کلی «بازار فولاد» تخمین نزنند؛ بلکه روند خاص هر نهاده -قراضه در کنار انرژی و آهن اسفنجی- را جداگانه رصد کنند، چون فاصله میان این دو روند، دقیقاً همان چیزی است که حاشیه سود واقعی کارخانه را تعیین می‌کند.