به گزارش فولادنامه؛ هفته‌ای که از امروز، آغاز می‌شود، بازار فولاد جهانی را با یک حساسیت مشخص روبه‌رو می‌کند: نه قیمت محصول نهایی، بلکه بنیان همه‌چیز -یعنی سنگ‌آهن- این روزها کانون اصلی عصبیت بازار است.

سنگ‌آهن؛ عصب اصلی این هفته

طبق گزارش‌های اخیر استیل‌اوربیس، قیمت سنگ‌آهن در چین زیر فشار عدم تعادل عرضه و تقاضا رو به کاهش گذاشته و این افت، برخلاف انتظار، حتی با وجود کاهش هفت‌درصدی تولید داخلی سنگ‌آهن چین در نیمه نخست امسال هم متوقف نشده است. این ترکیب عجیب -افت همزمان عرضه و قیمت- تنها یک توضیح منطقی دارد: ضعف تقاضای پایین‌دستی، به‌ویژه از بخش ساخت‌وساز چین، آن‌قدر قوی است که حتی محدودشدن عرضه داخلی هم نمی‌تواند جلوی سقوط قیمت را بگیرد.

این ضعف را می‌شود در گزارش‌های عملکردی معدن‌داران بزرگ جهان هم رصد کرد. قیمت سنگ‌آهن پرعیار برزیل هم به‌دلیل ضعف تقاضای چین کاهش یافته است. کومبا آیرون‌اور آفریقای جنوبی، افت هم‌زمان تولید و فروش در نیمه نخست امسال را گزارش کرده. آنگلو امریکن با اینکه تولیدش کاهش یافته، فروش بالاتری ثبت کرده -نشانه‌ای از خالی‌کردن انبارهای انباشته‌شده به‌جای تولید تازه- و سامارکو، مشترک ریوتینتو و ویل برزیل، با وجود رشد فروش نسبت به سه‌ماهه اول، هنوز حدود یک درصد از سطح سال قبل عقب‌تر است. این تصویر جمعی، از یک بازار سنگ‌آهن حکایت دارد که در آن، هیچ‌کدام از بازیگران بزرگ -نه از سمت عرضه و نه از سمت تقاضا- در موقعیت قدرت واقعی نیستند؛ همه در حال واکنش به یک رکود ساختاری‌اند که ریشه‌اش را باید در بخش مسکن چین جست‌وجو کرد.

تصویر متضاد؛ رشدی که همچنان ادامه دارد

اما نکته جالب این هفته این است که این ضعف در سمت مواد اولیه، هنوز به همه بخش‌های زنجیره فولاد سرایت نکرده. در آمریکا، تولید فولاد خام همچنان روند صعودی خودش را ادامه می‌دهد و به بالاترین نرخ هفتگی چند هفته اخیر رسیده است. در هند هم، دو خبر جداگانه از دو کارخانه بزرگ -نوسازی کوره‌های پیش‌گرم جیندال استیل در پاتراتو و تکمیل بازسازی دستگاه ریخته‌گری بیلت در JSW سالم- نشان می‌دهد فولادسازان هند، هم‌زمان با رشد سریع تقاضای داخلی کشورشان، در حال سرمایه‌گذاری سنگین در ظرفیت و کیفیت تولید هم هستند.

جمع‌بندی: بازار روی چه لبه‌ای ایستاده؟

این هفته را باید هفته‌ای دانست که در آن، بازار فولاد جهانی روی یک خط باریک ایستاده: زنجیره تأمین مواد اولیه‌اش -سنگ‌آهن- در حال تضعیف است، اما زنجیره تولید و مصرفش -از آمریکا تا هند- هنوز نشانه‌های رشد را حفظ کرده. این دوگانگی، به‌خودی‌خود یک هشدار است؛ چون وقتی قیمت ماده اولیه پایین می‌آید در حالی‌که تولید بالا می‌رود، حاشیه سود فولادسازانی که این ماده اولیه را می‌خرند، معمولاً بهبود پیدا می‌کند؛ اما اگر ضعف تقاضای چین از سنگ‌آهن به سمت محصولات نهایی فولاد هم سرایت کند -که در هفته‌های اخیر نشانه‌های آن هم دیده شده- این حاشیه سود موقت می‌تواند به‌سرعت از بین برود.

بازار این هفته دقیقاً به همین سؤال حساس است: آیا ضعف سنگ‌آهن چین، یک اصلاح موقت قیمتی است، یا سرآغاز موج تازه‌ای از رکود که به بقیه بازار هم می‌رسد؟