این هفته در صنعت فولاد جهانی، روایت اصلی نه از افت‌وخیز قیمت‌ها، بلکه از نوسازی ظرفیت تولید در هند و آمریکا و تداوم ضعف تقاضا در چین شکل گرفت.
هفته نوسازی فولاد؛ از هند تا آمریکا، سرمایه‌گذاری در زیرساخت تولید

جمعه، ۲۴ ژوئیه

به گزارش فولادنامه؛ ابتدا باید از ایتالیا شروع کرد، هرچند خبر آن روز ربط چندانی به کارخانه‌های فولاد نداشت. فینکانتیری، یکی از بزرگ‌ترین کشتی‌سازان ایتالیا، مراسم برش فولاد برای دومین ناوچه از سری فریگیت‌های FREMM EVO نیروی دریایی ایتالیا را برگزار کرد. این نوع اخبار معمولاً در حاشیه گزارش‌های بازار فولاد گم می‌شوند، اما یادآوری خوبی هستند از اینکه بخش قابل‌توجهی از تقاضای فولاد باکیفیت جهان، نه از ساختمان‌سازی، بلکه از صنایع دفاعی و کشتی‌سازی می‌آید. در همان روز، بازار میلگرد چین هم به کف یک‌هفته‌ای خودش نزدیک شد و نرخ‌ها حوالی ۳۰۷۰ یوان در هر تن نشستند؛ ادامه همان روند ضعف تقاضای ساخت‌وساز که هفته‌های اخیر هم گریبان‌گیر بازار چین بود.

شنبه، ۲۵ ژوئیه

آماری که در همین بازه منتشر شد، یک نکته امیدوارکننده برای صنعت فولاد آمریکا داشت: تولید فولاد خام آمریکا در هفته منتهی به ۲۵ ژوئیه به یک میلیون و ۸۵۸ هزار تن کوتاه رسید؛ رشدی ۱.۵ درصدی نسبت به هفته قبل و بالاترین نرخ هفتگی از اوایل ژوئن تاکنون. تولید تجمعی از ابتدای سال هم پنج و هشت‌دهم درصد بیشتر از مدت مشابه سال قبل بود؛ نشانه‌ای از رونق نسبی تولید در کارخانه‌های آمریکایی، درست در روزهایی که مذاکرات کارگری میان یو.اس. استیل و اتحادیه کارگران فولاد تازه کلید خورده بود.

یکشنبه، ۲۶ ژوئیه

روز نسبتاً آرامی بود؛ حداقل از نظر خبرهای بزرگ رسانه‌ای. بازار در حالت انتظار به سر می‌برد، هم منتظر واکنش قیمت‌ها به داده‌های تولید آمریکا بود و هم منتظر ادامه مذاکرات کارگری که از هفته قبل آغاز شده بود.

دوشنبه، ۲۷ ژوئیه

فایوز، شرکت فرانسوی تجهیزات صنعتی، اعلام کرد برای ارتقای سامانه‌های کنترل دو کوره پیش‌گرم در کارخانه پاتراتو جیندال استیل در ایالت جارکند هند انتخاب شده است. این خبر در نگاه اول کوچک به نظر می‌رسد، اما بخشی از همان روند بزرگ‌تری است که در گزارش‌های اخیر هم به آن اشاره شده بود: فولادسازان هند، هم‌زمان با رشد سریع تقاضای داخلی، در حال نوسازی زیرساخت‌های تولیدی موجود خود هم هستند تا بتوانند این رشد را با کارایی بیشتر پاسخ دهند.

سه‌شنبه، ۲۸ ژوئیه

این روز را باید با دو خبر متفاوت به یاد آورد. خبر اول، تلخ بود: کارپنتر تکنولوژی اعلام کرد برایان مالوی، مدیرعامل تازه‌منصوب این شرکت، به‌طور غیرمنتظره در ۲۴ ژوئیه درگذشته است؛ خبری که چهار روز بعد رسماً اعلام شد و صنعت فولاد آمریکا را غافلگیر کرد. خبر دوم از هند بود: دانیلی اعلام کرد بازسازی و نوسازی دستگاه ریخته‌گری بیلت در کارخانه JSW سالم هند را با تأیید نهایی به پایان رسانده است؛ دومین خبر مرتبط با نوسازی زیرساخت فولاد هند در همین هفته.

چهارشنبه، ۲۹ ژوئیه

بر اساس گزارش‌های به‌روزشده انجمن آهن و فولاد آمریکا (AISI)، تولید فولاد خام آمریکا در این بازه به بالاترین نرخ هفتگی در هفت هفته اخیر رسید؛ ادامه همان روند رو به رشدی که از هفته قبل آغاز شده بود. این تداوم رشد تولید، در کنار مذاکرات کارگری در جریان، تصویری از صنعتی ترسیم می‌کرد که با اطمینان نسبی به آینده نزدیک خودش نگاه می‌کند.

پنجشنبه، ۳۰ ژوئیه

روز نسبتاً کم‌خبری برای رویدادهای بزرگ شرکتی بود؛ بازارها بیشتر در حال هضم اخبار روزهای قبل -از نوسازی‌های هند تا آمار تولید آمریکا- بودند تا انتظار برای رویداد تازه.

جمعه، ۳۱ ژوئیه؛ امروز

اگر بخواهیم این هفته را در یک جمله جمع‌بندی کنیم، باید بگوییم: هفته‌ای بود که در آن، نوسازی زیرساخت تولید فولاد -از هند تا آمریکا- محور اصلی اخبار بود، در حالی‌که یک خبر تلخ شخصی (درگذشت مدیرعامل کارپنتر تکنولوژی) یادآور این نکته بود که پشت هر آمار و پروژه صنعتی، آدم‌هایی واقعی ایستاده‌اند. تولید آمریکا در این هفته رشد کرد، هند همچنان مسیر نوسازی و گسترش را دنبال کرد، و چین همچنان با ضعف تقاضای داخلی خودش دست‌وپنجه نرم کرد؛ همان سه خط داستانی که به‌احتمال زیاد هفته آینده هم ادامه پیدا خواهند کرد.



مطالب مرتبط



نظر تایید شده:0

نظر تایید نشده:0

نظر در صف:0