به گزارش فولادنامه؛ اروپا طی دهه‌های گذشته بزرگ‌ترین تأمین‌کننده قراضه فولادی جهان بوده و در سال ۲۰۲۵ حدود ۹۴.۵ میلیون تن قراضه تولید و ۷۴.۱ میلیون تن مصرف کرده است. این موضوع امکان صادرات حدود ۲۲.۵ میلیون تن قراضه را فراهم کرده است. کاهش تولید فولاد خام از سال ۲۰۲۲ نیز مصرف داخلی قراضه را کاهش داده و به افزایش حجم صادرات کمک کرده است.
با این حال، اتحادیه اروپا اکنون قراضه را نه صرفاً یک کالای قابل بازیافت، بلکه ماده‌ای راهبردی برای توسعه فولاد سبز، کوره‌های قوس الکتریکی و اقتصاد چرخشی می‌داند. انتظار می‌رود تا سال ۲۰۳۰ سهم تولید فولاد با کوره‌های قوس الکتریکی افزایش یابد که این امر مصرف داخلی قراضه را بالا خواهد برد. همچنین مصرف آهن اسفنجی نیز از حدود ۳.۱ میلیون تن در سال ۲۰۲۵ به ۴ تا ۵ میلیون تن افزایش خواهد یافت.
برآوردها نشان می‌دهد تولید قراضه اروپا تا سال ۲۰۳۰ تنها به ۹۰ تا ۹۵ میلیون تن افزایش می‌یابد، در حالی که مصرف آن به حدود ۷۵ تا ۸۵ میلیون تن خواهد رسید. بنابراین اروپا همچنان مازاد قراضه خواهد داشت، اما حجم قابل صادرات آن نسبت به امروز به‌تدریج کاهش می‌یابد.
در صورت کاهش صادرات اروپا، کشورهایی مانند آمریکا، بریتانیا، ژاپن، برزیل و استرالیا می‌توانند بخشی از این خلأ را جبران کنند، هرچند بسیاری از آن‌ها نیز به‌دلیل افزایش مصرف داخلی، ظرفیت صادراتی محدودی خواهند داشت. در نتیجه، کشورهایی مانند ترکیه، هند، بنگلادش و پاکستان که وابستگی زیادی به قراضه اروپا دارند، احتمالاً در سال‌های آینده با رقابت شدیدتر و دشواری بیشتری در تأمین قراضه باکیفیت مواجه خواهند شد.


منبع: ایفنا به نقل از BigMint