به گزارش فولادنامه؛ در این دوره، تولید فولاد خام چین ۳ درصد و تولید محصولات فولادی ۰.۹ درصد نسبت به سال قبل کاهش یافت. سودآوری پایین کارخانه‌ها، موجودی بالای انبارها، افزایش هزینه مواد اولیه و محدودیت‌های تجاری موجب شد فولادسازان سیاست کنترل تولید را ادامه دهند. اگرچه تولید ژوئن نسبت به سال قبل اندکی افزایش یافت، اما این رشد برای تغییر روند کلی بازار کافی نبود.
صادرات محصولات فولادی نهایی در نیمه نخست سال ۵.۶ درصد کاهش یافت، اما فولادسازان با افزایش ۶۲.۸ درصدی صادرات محصولات نیمه تمام بخشی از افت صادرات را جبران کردند. در مجموع، صادرات فولاد (شامل محصولات و فولاد نیمه تمام) اندکی بالاتر از سال گذشته قرار گرفت. قیمت‌های رقابتی، کاهش عرضه فولاد ایران به دلیل تنش‌های خاورمیانه و ضعف تقاضای داخلی از صادرات حمایت کرد، اما محدودیت‌های تجاری، نظام جدید صدور مجوز صادرات و تقویت ارزش یوان مانع رشد بیشتر شد.
با وجود کاهش تولید فولاد، واردات سنگ‌آهن چین ۶.۳ درصد افزایش یافت و به دلیل افزایش عرضه از استرالیا و برزیل، حل اختلافات قیمتی با تأمین‌کنندگان بزرگ و کاهش تولید کنسانتره داخلی، کارخانه‌ها به واردات ادامه دادند. همچنین واردات زغال‌سنگ ۱.۷ درصد رشد کرد و پس از حادثه معدنی در استان شانشی، خرید زغال‌سنگ کک‌شو افزایش یافت.
بخش مسکن همچنان بزرگ‌ترین عامل ضعف تقاضای فولاد بود؛ سرمایه‌گذاری در املاک ۱۸ درصد کاهش یافت و سرمایه‌گذاری در بخش‌های تولیدی و زیرساخت نیز تا پایان ژوئن وارد محدوده منفی شد. هرچند پروژه‌های دولتی در حوزه راه‌آهن، شبکه برق و زیرساخت‌های انرژی تا حدی از بازار حمایت کردند، اما برای ایجاد رشد قابل‌توجه در مصرف فولاد کافی نبودند.
در مقابل، صنایع صادرات‌محور مانند کشتی‌سازی، تجهیزات نیروگاهی، انرژی‌های تجدیدپذیر و خودروهای برقی مهم‌ترین موتور تقاضای فولاد بودند. صادرات کالاهای چین ۱۳.۴ درصد افزایش یافت و صادرات محصولات الکتریکی و کالاهای پیشرفته رشد چشمگیری را ثبت کرد. با این حال، فروش داخلی خودرو به دلیل کاهش اعتماد مصرف‌کنندگان و تعدیل مشوق‌های خرید افت کرد، در حالی که صادرات خودرو، به‌ویژه خودروهای برقی، رشد قابل توجهی داشت.
بیگ‌مینت پیش‌بینی می‌کند در نیمه دوم سال ۲۰۲۶ نیز تولید فولاد چین تحت فشار باقی بماند. ادامه رکود بخش ساخت‌وساز، تشدید محدودیت‌های تجاری، بازگشت احتمالی صادرات فولاد ایران به بازارهای جهانی و اجرای سختگیرانه‌تر سیاست‌های زیست‌محیطی و کنترل ظرفیت، از مهم‌ترین عواملی هستند که می‌توانند روند نزولی تولید فولاد چین را ادامه‌دار کنند.

منبع: ایفنا به نقل از BigMint