به گزارش فولادنامه؛ جنگ خاورمیانه برخلاف انتظار بازار فولاد را ملتهب نکرد. از نگاه فیلیپ انگلین، مسئله اصلی امروز نه قیمت فولاد، بلکه مسیری است که فولاد از آن به مقصد می‌رسد.

او معتقد است بازار فولاد برخلاف تصور عمومی، وارد مرحله‌ای از ثبات نسبی شده؛ بازاری که در آن قیمت ورق گرم دست‌کم در شش ماه آینده در محدوده ۴۸۰ تا ۵۲۰ دلار به ازای هر تن نوسان خواهد کرد. به گفته انگلین، نه نشانه‌ای از کمبود جدی عرضه دیده می‌شود و نه موجی از افزایش تقاضا که بتواند قیمت‌ها را از این محدوده خارج کند.

اما آنچه در تحلیل او بیش از پیش جلب توجه می‌کند، تأکید بر موضوعی است که کمتر در کانون توجه بازار قرار گرفته است؛ تغییر مسیرهای حمل‌ونقل و بازآرایی زنجیره تأمین جهانی.

انگلین در تحلیل خود بارها به مسئله «مسیر» اشاره می‌کند؛ موضوعی که از نگاه او مهم‌تر از خود جنگ است. به اعتقاد وی، بازار جهانی فولاد توانسته خود را با تنش‌های منطقه‌ای تطبیق دهد و به جای انتظار برای پایان بحران، مسیرهای تازه‌ای برای تجارت پیدا کند. نتیجه این تغییر آن است که اگرچه هزینه‌هایی مانند حمل‌ونقل، بیمه و سوخت افزایش یافته، اما این هزینه‌ها تاکنون به شوک قیمتی در بازار فولاد منجر نشده‌اند.

او در عین حال هشدار می‌دهد که کاهش حدود ۱۵ میلیون تنی تولید جهانی فولاد را نباید نادیده گرفت. با این حال، از نگاه وی اثر این کاهش بیش از آنکه در قیمت‌ها دیده شود، در نحوه توزیع کالا و مدیریت جریان تجارت جهانی نمایان خواهد شد.

پیام این تحلیل برای مدیران صنعت فولاد روشن است؛ دغدغه امروز دیگر تنها خرید ارزان‌تر نیست، بلکه اطمینان از دسترسی پایدار به مواد اولیه، انتخاب مسیرهای مطمئن حمل‌ونقل و کاهش ریسک‌های لجستیکی است. در چنین شرایطی، مزیت رقابتی شرکت‌ها بیش از هر زمان دیگری به توانایی آن‌ها در مدیریت زنجیره تأمین وابسته خواهد بود.

این موضوع برای شرکت‌های ایرانی اهمیت مضاعفی دارد. فعالان این صنعت سال‌هاست با محدودیت‌های حمل‌ونقل و نقل‌وانتقال مالی مواجه هستند و اکنون با بازاری روبه‌رو شده‌اند که در آن، تغییر مسیرهای تجارت جهانی می‌تواند فرصت‌ها و چالش‌های تازه‌ای ایجاد کند.

شاید مهم‌ترین پیام تحلیل فیلیپ انگلین را بتوان در یک جمله خلاصه کرد: جنگ، بازار فولاد را وارد بحران قیمت نکرد؛ بلکه نقشه لجستیک جهان را بازطراحی کرد. در این بازار جدید، شرکتی برنده خواهد بود که زودتر از رقبا خود را با مسیرهای تازه تجارت تطبیق دهد، نه شرکتی که تنها چشم به نوسان قیمت‌ها دوخته است.