سیگنال اصلی روز

آبه گزارش فولادنامه  مریکا USMCA را تمدید نکرد — و بازار فولاد باید بپرسد: بعدش چه؟

سه روز پیش، اول جولای، چیزی اتفاق افتاد که در هیاهوی اخبار جولای شاید کمتر دیده شد اما معنایش برای فولاد سنگین است: آمریکا اعلام کرد که توافق تجاری USMCA را با کانادا و مکزیک به شکل فعلی تمدید نمی‌کند. سفیر آمریکا Jamieson Greer در بیانیه‌ای گفت واشنگتن مشکلاتی با شرایط فعلی دارد و قبل از تمدید، اصلاحاتی می‌خواهد.

USMCA — که جانشین نفتا شد — یک دیوار نامرئی اما حیاتی برای جریان فولاد در آمریکای شمالی است. فولاد کانادایی و مکزیکی که تحت این توافق از تعرفه‌های سکشن ۲۳۲ معاف بودند، حالا در لیمبو قرار دارند. هفته بیستم جولای، آمریکا با مکزیک دور بعدی مذاکرات را دارد. تا آن موقع، بازار با یک سوال بزرگ زندگی می‌کند: آیا این یک چانه‌زنی تاکتیکی است یا شروع بازنویسی جدی قواعد تجاری؟

چرا این سیگنال مهم‌ترین است؟

کانادا و مکزیک با هم سالانه بیش از ۱۲ میلیون تن فولاد به آمریکا صادر می‌کنند.

اگر مذاکرات شکست بخورد یا تعرفه‌های جدیدی اعمال شود، قیمت HRC آمریکا می‌تواند فوری واکنش نشان دهد.

دور بعدی مذاکرات: هفته ۲۰ جولای — یعنی کمتر از سه هفته دیگر.

اگر توافق گسترش یابد: تولیدکنندگان داخلی آمریکا (Nucor, Cleveland-Cliffs) بیشتر سود می‌برند.

اگر توافق ادامه یابد: مکزیک و کانادا راحت‌ترند، اما ابهام ادامه دارد.

سیگنال‌های فرعی روز

اتحادیه اروپا سهمیه‌های فولادی را سفت‌تر کرد — همان روز، همان ساعت

درست همزمان با بیانیه آمریکا درباره USMCA، اتحادیه اروپا هم اول جولای اعمال کرد: سهمیه‌های واردات فولاد بدون تعرفه کاهش یافت و در دسته‌بندی‌های مختلف، تعرفه مازاد بر سهمیه افزایش پیدا کرد. دو قدرت بزرگ اقتصادی جهان در یک روز، درهای فولادی‌شان را تنگ‌تر کردند. این یک تصادف است یا نشانه‌ای از روند کلی حمایت‌گرایی که بازار باید جدی بگیرد؟ جواب این سوال در هفته‌های آینده روشن‌تر می‌شود.

۴۰۰ میلیون دلار از وزارت دفاع آمریکا برای فولاد ویژه

دیروز، دوم جولای، آژانس تدارکات دفاعی آمریکا (DLA) قراردادی ۴۰۰ میلیون دلاری با Cleveland-Cliffs امضا کرد — برای تأمین grain-oriented electrical steel (GOES): فولاد ویژه‌ای که قلب ترانسفورماتورها و موتورهای الکتریکی است. این سیگنال را باید با دو لنز خواند: یک، دولت آمریکا دارد زیرساخت برق‌رسانی و دفاعی‌اش را با فولاد داخلی می‌سازد؛ دو، این نوع فولاد یکی از پرتقاضاترین محصولات در عصر انرژی‌های تجدیدپذیر است. هر چه سرعت گذار انرژی بیشتر شود، تقاضا برای GOES بیشتر می‌شود.

هند دوباره کارخانه می‌زند: JSW پروژه ۲ میلیارد دلاری را آغاز کرد

دیروز، سوم جولای، JSW Steel رسماً ساخت کارخانه فولاد Rayalaseema را در ایالت Andhra Pradesh هند آغاز کرد. ارزش سرمایه‌گذاری: ۱۶,۳۵۰ کرور روپیه — حدود ۱.۹ میلیارد دلار. این پروژه در کنار اخبار دیگر هند این هفته می‌نشیند و روایت بزرگ‌تری می‌سازد: هندی‌ها به جد می‌خواهند فولادساز بزرگ قرن شوند. رشد ظرفیت هند مهم است چون بازار داخلی عظیم دارد و نیاز به واردات سنگ‌آهن خواهد داشت — سیگنالی که برای استرالیا و برزیل بسیار مثبت است.

فولاد سبز: یک میلیارد یورو جدید برای گرین‌ستیل سوئد

Stegra، پیشگام تولید فولاد سبز با هیدروژن در سوئد، اعلام کرد که دور جدید تأمین مالی ۱.۴ میلیارد یورویی را بسته است. این خبر در هفته‌ای که کمبود سرمایه‌گذاری در فولاد سبز به بحث داغ بازار تبدیل شده، معنادار است. اما باید واقع‌بین بود: ۱.۴ میلیارد یورو برای یک پروژه آزمایشگاهی مقیاس صنعتی است، نه یک تغییر پارادایم فوری. بازار فولاد سبز هنوز به مشوق‌های دولتی گسترده نیاز دارد تا از ۴٪ سهم جهانی عبور کند.

جمع‌بندی شیفت شب

آخر این روز، بازار با یک فضای عجیب وارد پایان هفته می‌شود: در شمال، USMCA در تعلیق؛ در غرب، اتحادیه اروپا دروازه‌ها را تنگ‌تر کرده؛ در شرق، هند شاپرک می‌کند. آمریکا روز استقلالش را جشن می‌گیرد، اما اخبار تجاری این هفته نشان داد که در عرصه فولاد، «استقلال» یعنی حمایت داخلی، قرارداد با وزارت دفاع، و تمدید نکردن توافق‌هایی که به واردات کمک می‌کنند.

سیگنال اصلی فردا: نشست آمریکا-مکزیک در هفته ۲۰ جولای؛ تا آن روز، بازار نفس می‌کشد اما نه آرام.