شیفت شب

به گزارش فولادنامه؛ اگر امروز را با یک کلمه توصیف کنیم، آن کلمه «انتظار» است. بازار جهانی فولاد در ۳۰ ژوئن نه جهشی به بالا داشت و نه سقوطی به پایین. قیمت ورق گرم (HRC)، معیار اصلی بازار جهانی، به ۱٬۱۶۵ دلار در هر تن رسید — کاهشی ۰٫۹۴ درصدی نسبت به دیروز و ۱٫۹۴ درصدی در یک ماه گذشته، هرچند هنوز ۳۱٫۹۴ درصد از سال قبل بالاتر است؛ یک اصلاح کوتاه‌مدت، نه یک روند نزولی.

مهم‌ترین خبر امروز از آمریکا، یک خبر بی‌خبری بود. شرکت نوسیر قیمت مصرف‌کننده‌ی ورق گرم خود را برای هفته ۲۹ ژوئن در همان ۱٬۱۳۰ دلار هر تن کوتاه نگه داشت — اولین حرکت کناری از ۲۱ ژانویه. تیمنا تانرز، تحلیلگر ولز فارگو، پیش‌بینی کرده شتاب صعودی قیمت فولاد در نیمه دوم سال بیشتر فروکش می‌کند؛ تولید خام آمریکا نیز برای سومین هفته متوالی کاهش یافته، هرچند هنوز در سطح تاریخی بالایی است. با این‌حال شاخص احساسات خریداران مثبت باقی مانده: بازار نه می‌ترسد و نه هیجان‌زده است، فقط منتظر است.

آن سوی اقیانوس آرام، تصویر تیره‌تر است. قراردادهای آتی میلگرد در شانگهای به زیر ۳٬۰۶۰ یوان رسید — پایین‌ترین سطح در چهار ماه اخیر. عدد نگران‌کننده‌تر این است: سودآوری کارخانه‌های فولاد چین در آخرین هفته به حدود ۵۱ درصد کاهش یافت، ۴٫۸ واحد کمتر از هفته قبل. ریشه‌اش حادثه‌ای مرگبار در معدن زغال‌سنگ شانشی بود که قیمت کک را بالا برد و هزینه تولید را افزایش داد — درست وقتی بازار مسکن چین همچنان در رکود است.

اما چین یک راه فرار همیشگی دارد: صادرات. تولید فولاد خام چین در می ۲٫۷ درصد کاهش یافت، اما صادرات همان ماه ۸٫۸ درصد رشد کرد. وقتی بازار داخلی ضعیف می‌شود، کارخانه‌های چینی محموله‌های بیشتری به بازارهای جهانی می‌فرستند. 

بازار قراضه: انتظار در ترکیه

در ترکیه، بزرگترین واردکننده قراضه آهنی جهان، قیمت‌ها بین ۲۹ مه تا ۱۹ ژوئن ۳٫۸ درصد افت کرد و به ۳۹۲٫۸ دلار هر تن رسید. کارخانه‌ها پس از تعطیلات عید خرید فعال را از سر نگرفتند، چون تقاضای میلگرد به‌خاطر نرخ بهره بالا و عدم قطعیت سیاسی ضعیف مانده و قیمت میلگرد به ۵۷۰ تا ۶۰۰ دلار سقوط کرده. در آلمان قراضه تقریباً ثابت ماند؛ در آمریکا ساحل غربی با کاهش تقاضای صادراتی آسیا مواجه شد، اما ساحل شرقی به‌لطف تقاضای داخلی مقاوم ماند.

داده تازه‌ای از انجمن فولاد اروپا (EUROFER) تأیید کرد که صادرات فولاد اروپا به آمریکا، یک سال پس از افزایش تعرفه‌ها به ۵۰ درصد، یک‌سوم کاهش یافته — نشانه‌ای که سیاست تعرفه‌ای آمریکا همچنان جریان تجارت جهانی فولاد را شکل می‌دهد.

اگر امروز را در یک جمله خلاصه کنیم: بازار جهانی فولاد در حالت نگه‌داشتن نفس به سر می‌برد. آمریکا قیمتش را ثابت نگه داشته، چین زیر فشار حاشیه سود نزولی به صادرات بیشتر روی آورده، ترکیه در انتظار سقوط بیشتر قیمت‌ها خرید را به تعویق انداخته، و اروپا همچنان عواقب تعرفه‌های آمریکا را می‌شمارد.

هیچ‌کدام از این داده‌ها به‌تنهایی شوک نیستند، اما کنار هم، تصویر بازاری را می‌سازند که در یک تعادل ناپایدار ایستاده — جایی که هر خبر کوچک می‌تواند کفه ترازو را به یک سمت هل بدهد. شیفت شب امشب با همین سکوت پرتنش به پایان می‌رسد؛ فردا، شاید قصه فرق کند.