بازار جهانی فولاد در دو مسیر متفاوت حرکت می‌کند؛ آمریکا با دیوار تعرفه‌ای قیمت‌ها را بالا نگه داشته و در همین جال چین زیر فشار رکود داخلی به صادرات پناه برده است.
مانیتور بازار جهانی فولاد

اگر وقت ندارید:

به گزارش فولادنامهِ این هفته بازار فولاد دو دنیای کاملاً متفاوت دارد. آمریکا بالا می‌رود، آسیا پایین می‌آید. و اروپا؟ اروپا دارد نفس آخرش را می‌کشد — قبل از اینکه در بسته شود.

آمریکا؛ وقتی دیوار، طلا می‌شود


تعرفه ۵۰ درصدی روی فولاد وارداتی یک کار ساده کرد: رقبای خارجی را از بازار بیرون انداخت. نتیجه‌اش هم روشن است — ورق گرم آمریکایی امروز حدود ۱,۱۹۵ دلار در تن معامله می‌شود؛ ۳۲ درصد بالاتر از سال قبل. کارخانه‌ها با ۸۱ درصد ظرفیت کار می‌کنند، موجودی انبارها در پایین‌ترین سطح چند سال اخیر است، و خریداران پیش‌بینی می‌کنند قیمت‌ها همین‌جا بمانند یا بالاتر بروند. بازار آمریکا دیگر به قیمت‌های جهانی وصل نیست — جزیره‌ای است که قانون خودش را دارد.

چین؛ خانه‌ای که نمی‌سازند


در طرف دیگر دنیا، تصویر برعکس است. آرماتور چین به کف دو ماه رسیده و تولید فولاد خام در ماه می بیش از دو درصد نسبت به سال قبل افت کرده. دلیلش یک کلمه است: مسکن. بخش ساخت‌وساز چین سال‌هاست در رکود است و هیچ نشانه‌ای از بهبود در کار نیست. شاخص‌های سرمایه‌گذاری و مصرف به سطوحی رسیده‌اند که آخرین بار در دوران کرونا دیده می‌شدند.

اما این موتور خاموش در داخل، یک اثر عجیب دارد — صادرات را داغ‌تر می‌کند. وقتی در خانه مشتری نیست، باید بیرون از خانه فروخت. صادرات فولاد چین در ماه می هشت و نیم درصد رشد کرد. چین دنبال هر روزنه بازی می‌گردد — و اروپا، فعلاً، یکی از معدود روزنه‌های باقی‌مانده است.

اروپا؛ ده روز مانده به تغییر بازی


اینجاست که داستان جالب می‌شود. از یازدهم تیرماه — اول جولای — قوانین واردات فولاد به اروپا به شکل چشمگیری سخت‌تر می‌شوند. سهمیه‌ها کاهش می‌یابند و تعرفه خارج از سهمیه از ۲۵ به ۵۰ درصد می‌رسد. همین یک تاریخ، رفتار کل بازار را تغییر داده. هر کسی که می‌توانسته، ماه‌های گذشته هرچه بیشتر خریده — نه به خاطر نیاز واقعی، بلکه به خاطر ترس از فردا. این موج خرید پیشگیرانه قیمت‌ها را بالا نگه داشته. اما تحلیلگران هشدار می‌دهند که این موج تمام می‌شود و نیمه دوم سال، بازار کندتر و سخت‌تری خواهد بود.

سیگنال هفته؛ دو خبر که باید دیده شوند


نیپون استیل — همان شرکت ژاپنی که پارسال US Steel را خرید — اعلام کرد سرمایه‌گذاری ۱۱ میلیارد دلاری در کارخانه‌های آمریکایی را تا ۲۰۲۸ دنبال می‌کند. این یعنی آمریکا نه فقط بازارش را قفل کرده، دارد ظرفیت تولیدش را هم بزرگ‌تر می‌کند.

در آسیا هم پوسکو بزرگ‌ترین کوره قوس الکتریکی کره جنوبی را راه‌اندازی کرد. این فناوری — که با ضایعات فولادی کار می‌کند نه سنگ‌آهن — دارد به آرامی جای کوره‌های بلند سنتی را می‌گیرد. چرخش از فولاد کربنی به فولاد سبز دیگر یک بحث آینده‌نگرانه نیست — دارد اتفاق می‌افتد.

یک‌خط برای فردا


یازدهم تیر روز صفر اروپاست. بازار بعد از آن تاریخ، شکل دیگری خواهد داشت. آن‌که موضعش را قبل از آن نگیرد، با قیمت‌ها و شرایط جدید مذاکره خواهد کرد.

منابع: SteelOrbis · Argus Media · Trading Economics · GMK Center

شیفت شب، جمع‌بندی شبانه از تحولات بازارهای جهانی فولاد



مطالب مرتبط



نظر تایید شده:0

نظر تایید نشده:0

نظر در صف:0