به گزارش فولادنامه به نقل از ایراسین؛ چین در راستای تسریع گذار انرژی و کاهش انتشار کربن در صنایع سنگین، برنامه آزمایشی جدیدی برای توسعه انرژی هیدروژنی راه‌اندازی کرده است که تمرکز ویژه‌ای بر کربن‌زدایی صنعت فولاد دارد.
بر اساس گزارش «اکو بیزینس» (Eco Business)، سه وزارتخانه دولتی چین در ماه مارس طرحی مشترک را معرفی کردند که بر اساس آن، مشوق‌هایی برای پنج خوشه شهری در نظر گرفته می‌شود تا اهداف مشخصی در حوزه هیدروژن محقق کنند؛ از جمله اجرای پروژه‌های استفاده از هیدروژن کم‌کربن در فرآیند فولادسازی.
نسخه توسعه‌یافته سیاست هیدروژنی چین
این برنامه در واقع نسخه توسعه‌یافته یا «نسخه ۲.۰» سیاستی است که نخستین بار در سال ۲۰۲۱ با تمرکز بر توسعه سلول‌های سوختی در بخش حمل‌ونقل معرفی شده بود. سیاست جدید ضمن حفظ تمرکز بر حمل‌ونقل هیدروژنی، دامنه کاربرد هیدروژن را به صنایع دیگری همچون:متالورژی و فولادسازی،تولید آمونیاک سبز، متانول سبز، صنعت کشتیرانی و هوانوردی گسترش داده است.
دولت چین اعلام کرده مجموع حمایت مالی این برنامه طی چهار سال آینده به ۸ میلیارد یوان (حدود ۱.۱۷ میلیارد دلار) خواهد رسید. با این حال، این رقم در مقایسه با حمایت‌های دولتی از خودروهای برقی همچنان محدود ارزیابی می‌شود؛ چرا که چین بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۰ بیش از ۳۲ میلیارد یوان برای توسعه صنعت خودروهای الکتریکی هزینه کرده بود.
یکی از اهداف کلیدی این برنامه، کاهش قیمت هیدروژن برای مصرف‌کنندگان نهایی است.
بر اساس اهداف تعیین‌شده:قیمت هیدروژن باید از سطح فعلی ۳۵ تا ۵۰ یوان به ازای هر کیلوگرم، تا سال ۲۰۳۰ به حدود ۲۵ یوان بر کیلوگرم کاهش یابد. همچنین در مناطقی که ظرفیت بالایی در انرژی‌های تجدیدپذیر دارند، هدف‌گذاری قیمت تا سطح ۱۵ یوان بر کیلوگرم انجام شده است.
با این حال کارشناسان معتقدند برای آنکه فناوری «فولادسازی هیدروژنی» از نظر اقتصادی توجیه‌پذیر شود، قیمت هیدروژن باید به محدوده ۱۰ تا ۱۵ یوان بر کیلوگرم برسد؛ موضوعی که نشان می‌دهد چین هنوز تا دستیابی به شرایط کاملاً رقابتی فاصله دارد.

ورود غول‌های فولادی چین به فولاد سبز
در میان پیشگامان این تحول، شرکت «بائوو استیل» (Baowu Steel) بزرگ‌ترین تولیدکننده فولاد جهان قرار دارد. این شرکت در پایان سال ۲۰۲۵ یک خط تولید فولاد مبتنی بر کوره قوس الکتریکی-هیدروژنی با ظرفیت سالانه یک میلیون تن راه‌اندازی کرد.
بائوو همچنین از احداث «هاب هیدروژنی یانگ‌جیانگ» خبر داده است؛ پروژه‌ای به ارزش ۱۱.۹ میلیارد یوان که شامل شبکه اختصاصی خطوط لوله هیدروژن خواهد بود. از سوی دیگر، شرکت فولادسازی «HBIS» در استان هبی نیز یکی دیگر از واحدهای بزرگ فولادسازی مبتنی بر هیدروژن را به بهره‌برداری رسانده است.
با وجود پیشرفت‌های صورت‌گرفته، چالش‌های بزرگی همچنان پابرجاست. در حال حاضر حدود ۹۰ درصد فولاد چین همچنان از طریق کوره‌های بلند زغال‌سنگ‌سوز تولید می‌شود؛ فناوری‌ای که یکی از اصلی‌ترین منابع انتشار دی‌اکسیدکربن در این کشور محسوب می‌شود. برآوردها نشان می‌دهد صنعت فولاد به تنهایی حدود ۱۵ درصد از کل انتشار CO₂ چین را به خود اختصاص داده است.
کارشناسان معتقدند برنامه جدید چین را باید بیشتر یک «کاتالیزور» برای آغاز تحول صنعتی دانست، نه یک گذار تجاری گسترده و کامل. به باور تحلیلگران، موفقیت واقعی این برنامه نه تنها به کاهش هزینه تولید هیدروژن وابسته است، بلکه به شکل‌گیری تقاضای واقعی داخلی برای فولاد کم‌کربن نیز بستگی دارد.
هشدار درباره آینده گذار سبز صنعت فولاد جهان
در همین حال، «مرکز GMK» با استناد به مطالعه‌ای از مؤسسه «گلوبال انرژی مانیتور» اعلام کرده است که گذار سبز صنعت فولاد جهانی با تهدیدهای جدی مواجه است. این گزارش تأکید می‌کند هزینه‌های بالای تولید در کوره‌های بلند و کمبود سرمایه‌گذاری در فناوری‌های پاک، روند کربن‌زدایی صنعت فولاد را با چالش روبه‌رو کرده است.
طبق این مطالعه، ظرفیت جهانی کوره‌های بلند فولادسازی تا سال ۲۰۳۵ قرار است ۸۸ میلیون تن دیگر افزایش یابد؛ موضوعی که می‌تواند روند کاهش انتشار کربن در صنعت فولاد جهان را کندتر کند.